برای صلح میجنگم برای ذره ای شادی
برای رقصِ بی پروایِ در میدان آزادی

نگو از شهر بعد از قومِ تاتاری چه می ماند
نمی بینم بجز ویرانه ای با نام آبادی

برای سفره میجنگم برای روزِ بی روزی
برای لقمه ی نانی که سهمم بود و کم دادی

برای خانه در جنگم برای سقفِ آرامش
برای تَرک زندانی از این سلول بنیادی

رهایی را چنان رویای شیرین دیده ام از دور
نشد کوهی جلودارم به لطفِ عشقِ فرهادی

احمد سلمانی

@rangeghazal

کاش باران بزند بلکه در این روز عزیز
ظلم را با خود از این شهر بشوید ببرد

#احمد_سلمانی‌

@rangeghazal

دردی فرو کش کرده لطفا ، درد بعدی
تا جان به تن دارم ، مبادا فردِ بعدی

از پله بالا رفته بودم ، نیش خوردم
دستی مرا هُل داده تا پاگرد بعدی

مُشتی زدی خون از دماغ غیرتم ریخت
از پیش چشمانم برو ، نامرد بعدی

دیدارمان موکول تا روز قیامت
امروز طردت کرده ام تا طردِ بعدی

ما تحت تعقیبیم با هر شعر تازه
با این غزل آغاز شد ، پیگرد بعدی

احمد سلمانی

@rangeghazal

کارِ هر روزه یِ من گرچه نماز است و دعا
پس چرا با منِ بیچاره چپ افتاده خدا

احمد_سلمانی

@rangeghazal

ابروی تو یک بیت و دو تا مصرعِ موزون
هر کس که نظر کرده بر آن گفته عجب خوش

احمد سلمانی

@rangeghazal

بنده و چاکر و خوار و بله‌گویید هنوز
لاجرم ریزه‌خور سفره‌ی اویید هنوز

عورتِ ظلم عیان است و شما کوردلان
روز و شب در پی پوشاندن مویید هنوز

باغِ اندیشه پر از سیب درشت است و شما
سخت دلبسته‌ی آن بوته کدویید هنوز!

با شما رخنه‌ای از روز تولّد باقی‌ست
عمرتان طی شد و مشغول رُفویید هنوز

خون ما هست که از خوردنِ آن مست شوید
زین سبب دشمن خون‌خوارِ سبویید هنوز

ما به دریا زده‌ایم از پی آن دُرّ و شما
پاچه بالا زده در بستر جویید هنوز

سال‌ها رفت و جهان نو شد و بی‌چاره شما
درصفِ دوست به دنبال عدویید هنوز...

محمد رضا طاهری