بر هم زدم با ذهن ویران خاطراتش را
برداشتم با دست بی‌جان خاطراتش را

با دلهره، با بغض، با آشفتگی چیدم
در کوله‌پشتی با کمی نان خاطراتش را

او در میان جنگ جان می‌داد من را باش
آوردم از وحشت هراسان خاطراتش را

با اشک‌هایم ریختم اما دو چندان شد
از دایکندی تا به تهران خاطراتش را

هر جا که دیدم جوره‌جوره عشق‌بازی را
آتش گرفتم زیر باران خاطراتش را

حال درخت تشنه را دارم که در پاییز
بخشیده یک دیوانه پایان خاطراتش را

تنهایی‌ام یخ کرده‌است و زندگی سرد است
باید بسوزم این زمستان خاطراتش را!

#حسین_توحیدی

@sheree_khoob

دهن برای نخندیدن، بدن برای کتک خوردن
لبی برای نجنبیدن، دلی برای ترک خوردن

به لطف محکمه‌ای آزاد، درون فنس رها بودن
عقاب بودن و از افلاک، همیشه چوب فلک خوردن

تبار خونی گل‌ها* را به زیر تیغ رصد کردن
در آستانه‌ٔ گل دادن، از ابر و باد شتک خوردن

سکوت کردن و پر کردن شیار خونی لب‌ها را
و از گرسنگی مفرط، کنار زخم، نمک خوردن

میان راهروی دوزخ، خزیدن از سر دلتنگی
به یاد جوی عسل با شیر، به زور، آب خنک خوردن

صبور و ساکت و سرگردان*، گذشتن از خم این جاده
سر دوراهی تاریخی، به مادر حسنک خوردن...

تبار خونی گل‌ها/ صبور و ساکت و سرگردان: فروغ فرخ‌زاد

#کبری_موسوی_قهفرخی

@sheree_khoob

که رفت حادثه‌ی نو جوانه در من مرد
که رفت عشق، غزل، عاشقانه در من مرد

که رفت اسب چموشی درون من رم کرد
و زیر ضربه‌ی صد تازیانه در من مرد

که رفت آب شدم، مرگ سمی ام کرد و
هزار لک لک بی آشیانه در من مرد

شدم براده‌ی آهن که تازه از کوره
میان آب پریده - زبانه در من مرد

و ابر‌های جهان سخت بر سرم بارید
و کشت خاور صد‌ها میانه در من مرد

شبیه خوشه‌ی گندم که آفتش زده است
سیاه شد دل من، برگ و دانه در من مرد

و بغض‌ها که شبیخون زدند، چشمانم
-دو چوچه کفتر چاهی - شبانه در من مرد

شبیه آیه‌ی قرآن مسیر ایمان بود
که رفت دین و خدای یگانه در من مرد

#محمدباقر_حسینی_بهاران

@sheree_khoob