.

.

.

.

.

بداهه به پاس قدر دانی ازفعال محیط زیست
یوسف فرهادی بابادی

بداهه حسن خیاطان:
یوسف فرهادی بابادیم
من بلوط و نخل این آبادیم
بوی کارون می دهد پیراهنم
یوسفی زندانیِ آزادیم

بداهه محمد بقالان:
بیا ای دل زفرهادی سخن گوی
ز نخل سبز آزادی سخن
گوی

کسی که روح کارون در رَگِ اوست
ز آزادی ی بابادی سخن گویی

بداهه علیرضا صاحب:
چه گویم من ز آزادی برادر
نمانده در دلم شادی برادر

قناتِ باصفایِ ما شده خشک
و زان پس سروِ آبادی برادر

.
بداهه معصومه خرم پور:
شنیدم مردِآزادی غمین است
برایش دارِ بیداری کمین است

دوصد نفرین به جانِ باعثِ درد...
بهایِ آب و آبادی همین است؟!

بداهه علی فرهادی کرشالو:
در دیاری که در آن فریاد نیست
شور آزادی دگر در یاد نیست
یوسف و زندانی فرعونیان
شهر بی یوسف دگر آباد نیست

بداهه معصومه خرم پور:
یه جایی کنج این میخونه میخوان
گمونم نعره ی مستونه میخوان
به دنبال قیام و خون و مرگن...
که هر آبادی ای ویرونه میخوان

بداهه مهران ظهراب زاده
قمر در عقرب وعقرب تو ماهه
خبرهای بزرگی توی راهه
بیا از حکم فرهادی تو بگذر
خدا داند که یوسف بی گناهه

بداهه.خرّم پور:
بمیرم بهرِکارون پر آبش
برای مردمِ سینه کبابش
برای مرد میدون نبردی
کزاینجا بردن و کردند قابش

بداهه محمد بقالان:
دگر اهواز، کارونی نداره
به خوزستان، بلم رونی نداره

تمام نخل ها از پای افتاد
مگر این شهر قانونی نداره!؟

میز...

عصرما ؛ میز است  نوعی جانماز
سجده گاهِ جمله  اربابِ  نیاز

سجده گاهی؛ بهر ارباب رجوع
سجده ها برمیز...بهرِ سدِ جوع

میز ؛ یعنی   قالبی   اهریمنی
در دلِ  او؛   قلب های   آهنی

میزهائی دیده  ام از جنسِ چرم
که از آنها میکند  ابلیس شرم

میز هائی هست ؛ از جنسِ بلور
مثل عینک؛ رویِ چشمِ مرد کور

میزهائی دیده ام از جنسِ  چوب
میخ  زر میکرد؛ درآنها رسوب

میزهایِ   کهنه ی حق و حساب
بازهم ؛ مد گشتهِ بعد از انقلاب

میزهایِ کارسازِ رابطه
مستجاب الدعوه تراز ضابطه

بازهم ؛ این میزها : بد نیستند
مدتی  در پیله ؛  پنهان زیستند

میشود : با صاحبِ  آنها نشست
استکانی  چای  اگر آید بدست

میزهائی هست؛  ز انواعِ  دگر
مثلِ   انواعِ    بنی نوعِ   بشر...
محمد بقالان

@mohamadbaghalan

.

.

از ریشه اصولِ کار اقاست خراب
اصلاح نمیشود، بجز روزِ
حساب

روزی که تمام پایه ها، دار شوند
روزی که شود عمامه ها،
بندِ طناب

.