کاش صبح که از خواب بیدار میشم یادم نیاد شب چقدر غمگین بودم.

امیدوارم صبح بابانوئل یه خبر خوش برام آورده باشه.

دلتنگ‌ش میشم، تو فکرِ مرور خاطرات غرق میشم، یهو بوی عطرشو حس می‌کنم؛ این‌بار تو دریای اشکام غرق میشم.

هر روز که چشمامو باز می‌کنم غولِ بزرگِ ناکافی بودن و مفید نبودن، بغلم می‌کنه و در تمام طول روز "فقط" مشغولم که دست از سرم برداره و بذاره بره تا به خودم بیام.

آشپزی به معنای واقعی کلمه زنده‌م می‌کنه.. حتی اگه از حوصله‌م خارج باشه و نتیجه‌ش چندان باب میل نباشه.

<<به تو ثابت خواهم کرد که عشق تواناترینِ خدایان است‌>>

من بالشتمو گاز میزنم که صدامو خفه کنم، در حالی که می‌بینم روحم داره جیغ میزنه و خفه اشک میریزم.. دردناک بودن زنانگی پارت nام.

زندگی با وجود PMS خیلی‌ سگیه.

بابا تو قوی‌ترین و قشنگ‌ترین تکیه‌گاهِ این دختری!

هروقت چیزیو جا می‌ذارم تبدیل میشم به اضطرابی که دست و پا در آورده.