مکن ای دل به معشوقی و جورش هم شکایت ها
که دردش چون مداوا است و جورش هم عنایت ها
ندارد قبله ای دل جز هلال و طاق ابرویش
ولیِّ نفس و جان باشد، بیائید ای ولایت ها
اگرچه میکشد معشوق عاشق را به تیغ عشق
ولی پنهان ز عشقش میکند لطف و عنایت ها
اگر لیلی تورا بیند چو صد مجنون شود عاشق
که یادت داده دور از من شکایت ها؟برائت ها؟
نشاید وصل هر عاشق به معشوقی و دلداری
ولی افسوس از ان دم که میماند ندامت ها
منی که هرچه را گویی بگویم چشم صمُّ بُک
ولی خوابیده در اینگونه افکارم جهالت ها

ارام می‌شود دل با خاطر خیالش
دلتنگ میشود دل با خاطر جمالش
ساقی دوباره پر کن از جام خلر خود
هی میرسد به یادم آن خاطر وصالش
هرچند بی مروت، پاس وفا ندارد
اما دلم گره شد بر تار و پود شالش
چشم نجیب مستش، دل میکِشد به سمتش
بگذار تا بمیرم با خاطر وصالش
هر ناوکی براید، از گوشه چشم مستش
هو میکشم دمادم، نازم به ضرب شستش

رفتی ز برم ارچه نرفتی از یاد

I love my enemies, they strengthen me

I detest people, expecially friends

آهنگ معروف باله‌ی دریاچه‌ی قو از چایکوفسکی از آهنگ‌های مورد علاقه فردریش نیچه