نمیدونم چطوری منظومه‌ی شمسی رو زیبا میبینید، وقتی چشمای اون حتی از منظومه‌ی شمسی هم زیباتره.

امروز نشستم ثانیه به ثانیه‌ی خاطراتمونو مرور کردم، اندازه‌ همون ثانیه‌ها هربار از اول عاشقت شدم.

مثلا چی میشه آدمای دورت اتفاقی بمیرن؟

تراپی؟ نه ممنون، من کتابامو دارم.

دلم میخواد زمان برگرده به اون لحظه‌ای که موهاتو زدم پشت گوشت، نگات کردم و تو دلم گفتم: چجوری میتونی انقدر خوشگل باشی؟

همتونم که ساده و احمقید، اوناییم که روزی ده بار با حرفاشون گند میزنن به حال بقیه، همه اونا منم.

من نه خودخواهم نه مغرورم نه خجالتی، فقط حس بهتری دارم وقتی دورم پر از آدمای متظاهر و مسخره نیست.