Our breaths comes out white clouds, mingles and hangs in the air. Speaking strictly for me, we both could have died then and there.
@ordinarygriefs

از وقتی با چای سیاه ارتباط گرفتم، حس می‌کنم وارد مرحله جدیدی از بزرگسالی شدم.

I look in her face I know I’m somewhere in there but, she’s somebody else. She’s somebody new.
@ordinarygriefs

Someone I loved once
gave me a box full of darkness.
It took me years to understand that
this, too, was a gift.

— from ‘Uses of Sorrow’ by Mary Oliver

And I've got nothing more to say about it. Nothing more than you and me.
@ordinarygriefs

بزرگ‌ترین فقدان، نبودِ چیزیه که هرگز نداشتی. خاطره‌ای ازش نداری، به جایی یا مکانی از گذشته برنمی‌گردی، به چیزی چنگ نمی‌ندازی، فقط می‌دونی که یک چیزی باید می‌بوده و حالا نیست. وقتی عزیزی می‌میره، بارها می‌میره. خاک سرده ولی نه اونقدر که با یک بار دست زدن بهش درک کنی کسی که دیروز پیشت نشست و باهات قهوه خورد، الان دیگه وجود فیزیکی نداره. تموم شده. البته تموم هم نمیشه. حتی وقتی با فقدان نبودِ کسی که مرده کنار می‌آیم همچنان هرروز باهاش زندگی می‌کنیم. ولی چیزی، یا کسی، یا حسی که باید می‌بوده و نیست یا درواقع؛ هرگز نبوده ولی می‌دونستی که باید باشه، که دیگران حسش کردن پس وجود داره، این فقدان و سوگ نبودن هرگز تموم نمیشه چون به هیچی بند نیست. من هرروز از اول این مرگ رو تجربه می‌کنم. مرگ چیزی که هیچوقت به دنیا نیومد. مرگِ چیزی که اصلاً زنده نبوده.

If you’re lonely, wake me.
@ordinarygriefs

متاسفانه باید خبر بدم که باز درخت‌ها لخت شدن، هوا سرده و آسمون کمرنگ‌ترین آبی ممکنه و من به آینده امید دارم.

کاش بفهمم برای هر بار بیرون رفتن از خونه د‌و الی سه جلد کتاب لازم نیست و این کیف سنگین پدر شونه‌‌م رو درمیاره. کاش.

سلام! شبتون بخیر :>
من برای فیلمبرداری بخش هایی از یه پروژه نیاز به یه پایه دوربین دارم که دوربین دی اس ال ار معمولی رو بتونه تحمل کنه. اگه تهران هستین و پایه دوربینی دارین که تو این دو هفته چند روز بهش نیاز ندارین و می‌تونین به ما قرضش بدین ممنون میشم به @pathetiquelebot پیام بدین :” ??