تفکر پشت پرده رسانه منوتو فارسی و به تبع آن سلطنت‌طلبان (سلطنت‌طلبان را به‌تبع منوتو می‌دانم چراکه از راس جریان سلطنت‌طلبی تا دلبستگانش همه چیزشان را از سطحیت چنین رسانه‌هایی می‌گیرند) ظرفیت ایفای نقش فاشیست‌‌ترین حکومت تاریخ ایران را دارند.
در تحولات سالهای اخیر که نقش کردها در خاورمیانه پررنگتر شده، تمام تلاششان نام نبردن از کردها است و اگر اسیر موج‌ها و موقعیت‌هایی مانند جنبش زن زندگی آزادی شوند می‌کوشند انگل‌وار از آن ارتزاق کرده تا هم از قافله جا نمانند و هم ماهیتش را واژگونه منعکس کنند. اینها چه تفاوتی با جیره‌خوارانی دارند که یک ایدئولوژی خاص را دائما سفید شویی میکنند؟!
ابتدا در جایگاه یک انسان و سپس به عنوان یک کرد نظرم را درباره روند این رسانه و مانندهای آن و خاصه درباره پست زیر از منوتو میگویم:
در این پست اوجالان را رهبر تروریستها معرفی کرده، حال اینکه اوجالان رهبر افسانه‌ای بخشی از کردهاست که در برابر ظالمانی به غایت خونخوار پنجاه سال است قد علم کرده، به هیچ وجه کاری با منش سیاسی و مبارزاتی او و حزبش ندارم و شاید مورد علاقه من هم نباشد، اما او از مردم و برای مردمی ستمدیده است و طبعا در قلب مردمش زندگی میکند. بیست سال مبارزه و دیپلماسی و نزدیک سی سال زندان را برای آرمان مردمش تحمل کرده و سی میلیون کرد ترکیه و سوریه زیر سایه افکار او زبان و هویت خود را در برابر حکومتی که صحبت کردن به کردی در فضاهای عمومی را مشمول جرایم کرده بود حفظ کرده‌اند،
حال چطور است که رسانه‌ی سلطنت طلب تنها و تنها برای اثبات ایده‌های ارتجاعی و دیکتاتورپرور خودش و دودیگر با این وحشت کودکانه و ذهن توهم‌زده‌اش که مبادا کردهای ایران تحت تاثیری قرار بگیرند (گویی ما همه کور و کریم و چون سیاهی لشگر سلطنت‌طلب از زبان این میشنویم و از چشم اینان میبینیم) و انگ تروریست به آزاده‌ترین آزادگان زمان ما میزند؟
ننگتان باد
کسری حیدری
آذر ۱۴۰۳

همراهان گرامی انجمن لطفا همرسانی بفرمایید.

درود و احترام

دوستان گرامی و علاقه‌مندان به طبیعت و محیط زیست
انجمن سرو سبز دالاهو، نخستین تشکل مردم نهاد زیست محیطی جامعه یارسان و بلکه نخستین NGO ی زیست محیطی جدی و فعال استان کرمانشاه است. ما در هشت سالی که از تاسیس این سازمان مردم نهاد گذشته پیوسته کوشیده‌ایم سخن و عملی نو و مثبت را در جامعه‌ هدفمان رقم بزنیم.
خوشبختانه همه ما در هر جایگاهی در این راه عمیقا از وجود بزرگان، مدیران، اعضا و مشاورانی بسیار انسان و شرافتمند بهره‌مند بوده‌ایم.
و اما،
مجموعه سرو سبز دالاهو در روز پنجشنبه یکم آذر ۱۴۰۳ در شهر کرند، دالاهو همایشی تخصصی برگزار خواهد کرد، این گردهمایی در بخش نخست محل انتقال تجارب انجمن‌ها و افراد مطرح در حوزه محیط زیست زاگرس خواهد بود. در بخش دوم همایش هم از تعدادی از فعالان انجمن تقدیر و تشکر به عمل خواهد آمد. همینطور در حد وسعمان ویدیوی مستند از فعالیتها و موسیقی زنده‌ای نیز آماده پخش کرده‌ایم.
فکر میکنم این دیدار گامی اثربخش و پراهمیت در بحث محیط زیست منطقه‌مان باشد ازینرو،
به سهم خود از اعضای گرانقدر و علاقمندان به طبیعت دعوت میکنم تا با همت و موج مثبتشان همراهیمان کنند تا همگی از وجود یکدیگر بهره‌مند شویم.
مکان و زمان: تالار وزارت فرهنگ و ارشاد کرندغرب، یکم اذرماه از ساعت ۱۴.
با احترام

#سرو_سبز_دالاهو

یادداشت جناب آقای کاوه حیدری در باب کتاب پرشنگ کلام:

یارسان فرهنگ زنده‌ای است با رنگ و بویی بسیار کهن، مانند قلعه‌ای باستانی که هنوز هم ساکنینی دارد و برای بازدیدکنندگان امروزی پر است از رمز و رازهایی بسیار جذاب که همه مشتاق آشنایی با آن هستند، ولی به علت شکل ساختاری این فرهنگ و محدودیت‌های زبانی تاکنون در پرده‌ای از ابهام بوده است. گرچه در گذشته مطالعاتی در این خصوص صورت گرفته ولی معمولا ناقص و کم‌اثر بوده و از ابهامات نکاسته‌اند.
خوشبختانه کسری حیدری محقق خوش‌فکر در این راستا اثری منتشر کرده که سعی دارد با نگاهی روشمند و علمی به رفع این ابهامات کمک کند.
کتاب پرشنگ کلام را به جرأت می‌توانم اولین پژوهشی بدانم که به روشی علمی پرده از روی بسیاری از ابهامات اندیشه‌های جامعه یارسان برداشته است.
ضمن آرزوی توفیق بیشتر ایشان در این عرصه، خواندن این کار را به همه‌ی دوستان توصیه می‌کنم.

«کۆردی»
یارسان کەلتوورێکی زیندووە کە بوون  و بەرامیکی زۆر کۆنی هەیە وەک قەڵایەکی دێرین کە هێشتا دانیشتووانی هەیە و پڕە لە نهێنی زۆر سەرنجڕاکێش بۆ سەردانکەرانی ئەمڕۆ کە تامەزرۆی ناسینین، بەڵام بەهۆی فۆڕمی پێکهاتەیی ئەم کولتوورە و سنوورداربوونی زمان تا ئێستا هەمیشە لە نهێنیدا پۆشراوە.

هەرچەندە لەم بارەیەوە لێکۆڵینەوە هەبووە، بەڵام بەزۆری ناتەواو و بێکاریگەرن و نادڵنیاییەکەیان زیاتر کردووە. بەڵام خۆشبەختانە کەسرا حەیدەری، توێژەرێکی بیرمەند، بەرهەمێکی لەم بارەوە بڵاوکردۆتەوە کە هەوڵدەدات بە ڕوانگەیەکی میتۆدی و زانستی یارمەتی چارەسەرکردنی ئەم نادڵنیایانە بدات.

بە دڵنیاییەوە دەتوانم کتێبەکەی پڕشنگێ کەلام بە یەکەم لێکۆڵینەوە بزانم کە لە ڕووی زانستییەوە زۆرێک لە نهێنییەکانی بیری کۆمەڵگای یارسانی ئاشکرا کردبێت. لەگەڵ ئەوەی هیوای سەرکەوتنی زیاتری بۆ دەخوازم لەم بوارەدا، پێشنیاری خوێندنەوەی ئەم بەرهەمە بۆ هەموو هاوڕێکانم دەکەم.
#اهل_حق #کاکەای #یارسان

در باب کتاب «پرشنگ کلام»

چیزی که مرا پیش می‌راند به نوشتن دربارۀ «پرشنگ کلام» از جنس میل غریب ذات آدمیزاد به کشف سرچشمه‌های رازگونۀ آنچه هستیم و شدیم است، و چیزی که مانع می‌شود عدم اشراف بر موضوع است.

دو سه سال پیش به همراه فریاد ناصری و فرهاد گوران مهمان کسری حیدری بودیم؛ نطعی گسترده بود بر دریا از رازورزی‌های عجایب آیینی که حقیقتا غوطه زدن در آن قلب نهنگ می‌خواهد و صولت شیر. و موانع درک نیز فراوان: زبان فقط یکی از آن است.

واقع امر این است که آنچه پیرامون یارسان در دسترس من عام هست به دو زبان فارسی و انگلیسی است و غم‌انگیز آنکه عجایب و اسرار، تام و تمام، به زبان گورانی است (مشخصا دیوان گوره و دفاتر مهمی مانند شیخ امیر و سید یعقوب گوران و دورۀ یری تنی) پیچیده در لفافه و پنهان از نظر و مانند تمام متون مقدس در معرض تفسیر. وقتی بلند شدیم از آن بزم و رزم، از کسری حیدری خواستم مفاهیم تابلوی شگفت‌انگیز روی دیوار را توضیح دهد، و او گفت و گفت و هر چه بیشتر شرح داد بیشتر لغزیدم در فهم آن. و دقیقا در مقام ناظر بیرونی فهمیدم چرا مینورسکی و ایوانف در مقام محقق همه چیز را با همه چیز خلط کرده‌اند. آشکارترین نمونه‌اش واژه «پرشنگ» است که در زبان گورانی به معنی شراره و تابش است و ایوانف (که شاهبازی در آسمان پژوهش آیین‌هاست) معنای آن را نفهمیده و توتیا و دلفین معنی کرده است.

و اشتباهات فراوان دیگر که تکیه بر شاهنامه حقیقت و فرقان الاخبار جیحون‌آبادی و منبع قرار دادن پاره علی‌الهی و تذکرۀ اعلی کمترین آن‌هاست و هر کدام سنگی شده است برای فهم درست آیین یاری. آن هم جایی که دسترسی به متن «کلام» برای پژوهشگران بسیاری تقریبا غیرممکن است؛ هم به خاطر زبان و هم حجم دیوان گوره و منتشر نشدن آن. و جایی که از روزگار پیش از ورود آریایی‌ها به فلات ایران تا دوره ناصری (که مصادف است با جمع‌آوری و مکتوب کردن متن کلام به دست سید براکۀ گوران) تمام مناسک و اعمال و فرامین و اسطوره‌های کیهان‎زایی شفاهی و سینه به سینه و ذات به ذات و قاپی به قاپی منتقل شده است.

برای منِ نوعی، جهان از دورۀ پردیوری آغاز می‌شود؛ یعنی از آن لحظه‌ای که سلطان سهاک فرزند شیخ عیسی برزنجه‌ای از حدود سلیمانیه به اورامانات ایران کوچید و از هراس حملۀ چیچک‌ها در غار پنهان شد و... اما برای هر یارسانی ماجرا درست تا لحظۀ آفرینش هستی پیش می‌رود.

خوبی کتاب «پرشنگ کلام» این است که دکتر کسری حیدری با روش‌ آکادمیک و شرح و بسط مفاهیم، قدم به قدم، تا کنه ماجرا رفته است.