?می‌خواهی به یک نوجوان کتاب هدیه بدهی، ولی کتاب خوبی سراغ نداری؟!
با من همراه باش:

? معرفی چند کتاب خوب برای نوجوانان:

1ـ «فرهنگنامه کودکان و نوجوانان» انتشارات فرهنگنامه کودکان و نوجوانان
2ـ همۀ آثار استاد هوشنگ مرادی کرمانی با تاکید بر «قصه‌های مجید»، «شما که غریبه نیستید» و «تنور»
3ـ «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» دورۀ چند جلدی، مهدی آذریزدی، امیرکبیر
4ـ «شلوارهای وصله‌دار» رسول پرویزی، امیرکبیر
5ـ «غریبه و دریا» جمال الدین اکرمی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
6ـ «مدیر مدرسه» و «خسی در میقات» جلال آل احمد
7 ـ «گله‌های یک معلم»، نوشتۀ استاد دکتر عبدالمجید حیرت‌سجادی، ندوی
8ـ «من و کتاب»، آیت الله سیدعلی خامنه‌ای، سورۀ مهر
9ـ «از شنبه»، محمد پیام بهرام‌پور/ نشر تعالی
10ـ «نوبت عاشقی» رضا بابایی، ستاد اقامۀ نماز
11ـ «با خانمان»، هکتور مالو، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
12ـ «پرواز دُرناها» ـ نوشتۀ داوود غفارزادگان ـ نشر کتاب نیستان
13ـ «حکایت‌های فرهنگی» نوشتۀ ش. لامعی ـ نشر رامند
14ـ «بچه‌های کشتی رافائل» نوشتۀ محمدرضا مرزوقی ـ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
15ـ «جنگ بود» نوشتۀ احسان محمدی ـ نشر کتاب آمه
16ـ «پیامبر مهربانی‌ها» نوشتۀ امة الله تسنیم ـ نشر ندوی
17ـ «این وبلاگ واگذار می‌شود» ـ فرهاد حسن‌زاده ـ افق
18ـ «روزنامه‌فروش» ـ وینس واتر ـ ناشر: چشمه (ونوشه)
19ـ «زیبا صدایم کن» ـ فرهاد حسن زاده ـ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
20ـ «یعقوب را دوست داشتم» ـ کاترین پترسون ـ نشر پیدایش
21ـ «قصه‌هایی از اسرارنامۀ عطار نیشابوری» ـ نشر پارسه
22ـ «کتاب کوچک برای داستان‌نویسی» فریدون عموزادۀ خلیلی ـ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
23ـ «انجمن یوزهای شریف»/ حمید اباذری/انتشارات فنی ایران/ برای گروه سنی 10 تا 12 سال
24- خاطرات یک بچه چلمن / جیف کینی / مترجم: سارا اسفندیارپور
25- اولدوز و کلاغ‌ها، اولدوز و عروسک سخنگو / صمد بهرنگی
26- بادام / وون پیونگ سون
27- سپه‌سالار / نسیم حجازی
28- خودت باش دختر / ریچل هالیس
29- دختری به نام لاکپشت / جنیفر ال. هالم
30- آنه شرلی / ال ام مونتگمری
31- هستی / فرهاد حسن‌زاده

#معرفی_کتاب

مدرسه‌ای رؤیایی اما واقعی

کتاب‌ها هم مانند انسان‌ها با هم متفاوت هستند. بعضی‌ها را باید خواند، بعضی را باید خورد و هضم کرد، برخی را باید زندگی کرد. توتوچان (مدرسه رؤیایی من) نام کتابی است که به تازگی خوانده‌ام و معتقدم از آن دسته از کتاب‌هایی است که باید خواند و هضمشان کرد و البته که باید آن را زندگی کرد. مطالعه این کتاب برای هر کسی که به نوعی با کودکان هم‌زیستی دارد، لازم است؛ معلم باشی یا مادر باشی باید این کتاب را فعالانه بخوانی و اثر آن را ببینی.

این کتاب سرگذشت واقعی یک دانش‌آموز دبستانی است که آنچه در یک دبستان بر او و همکلاسی‌هایش گذشته را روایت می‌کند. یعنی یک داستان واقعی است نه تخیلی. داستانی که آزموده شده و به ثمر نشسته است.

داستان مدرسه‌ای است متفاوت با دانش‌آموزانی متفاوت. مدرسه‌ای که در آن هیچ اجبار و تنبیه و استعداد‌کشی نیست. هر دانش‌آموز در هر ساعتی از کلاس هر درسی را که می‌خواهد می‌خواند؛ نقاشی، ریاضی، ادبیات، فیزیک، علوم، کشاورزی یا زبان. دانش‌آموزان با هر شکل و طبیعتی نه سرزنش می‌شوند نه مسخره. به هر دانش آموز اجازه داده می‌شود که مطابق طبیعتش عمل کند. در واقع مدیر مدرسه و معلم‌ها امنیت، محبت و آزادی دانش آموزان را تامین می‌کنند و آنان خودشان راه آموختن را پیدا می‌کنند.
مدیر مدرسه در فهمیدن بچه‌ها متخصص است. این ویژگی است که او را از مدیران دیگر متمایز می‌کند. سعی می‌کند به حرف بچه‌ها گوش کند حتی اگر زمانی طولانی بگذرد. نه اینکه آنان را وادار کند که به حرف او گوش کنند.
مادر و پدر موظفند هنگام رفتن به مدرسه کهنه‌ترین و ساده‌ترین لباس را بر تن کودکان کنند و مقداری از اقیانوس‌ها و کمی از تپه‌ها را در ظرف غذای فرزندشان بگذارند.
در این مدرسه یادگیری لذت‌بخش است؛ برای آموزش شیوه‌های مختلف و جذابی دارد. یکی از جذابترین روش‌های آن اردو رفتن است. برای اردو رفتن هم لازم نیست به جاهای دور و پر دردسری بروند، حتی چادرهای اردوی خود را در سالن مدرسه هم برپا می‌کنند و خاطره‌ای خوش و فراموش‌نشدنی می‌سازند.
بچه‌های این مدرسه هنگام تعطیل شدن ناراحت هستند و در طول شب انتظار می‌کشند که کی صبح می‌شود تا به مدرسه بروند.

مدیر از آنان می‌خواهد که در جمع سخن بگویند چون سخن گفتن را مهارتی لازم برای همه می‌داند. او از بچه‌ها می‌خواهد فقط روبه‌روی دانش‌آموزان دیگر بایستند و بدون اینکه در بند آداب و ترتیبی باشند فقط سخن بگویند از هر در و هر موضوعی که دلشان می‌خواهد. او حتی از زبان کسانی که حرفی برای گفتن ندارند هم حرف می‌کشد.

وقتی این کتاب را می‌خواندم احساس می‌کردم یک داستان و افسانه را می‌خوانم که وجود خارجی ندارد. اما این کاملاً واقعیت داشته و چنین مدیر و مدرسه‌ای وجود داشته است. توتوچان که شخصیت اول این داستان و راوی و نویسنده این داستان واقعی است، اکنون سفیر دوستی در سازمان یونیسف است. کتابش پس از چاپ یکی از پرتیراژترین کتاب‌های ژاپن می‌شود. در آخر کتاب از واکنش‌ها، نامه‌ها و تأثرات خوانندگان کتاب می‌نویسد.
با خواندن هر صفحه از کتاب این شعر در ذهنم تداعی و معنا می‌شد:
درس معلم ار بود زمزمه محبتی
جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را

- این کتاب حرف‌ها و نکته‌های زیادی برای گفتن دارد.

✍? یوسفی

#کتاب
#مطالعه
#معرفی_کتاب
#پیشنهاد

http://T.me/andishepoya2

Telegram

اندیشهٔ پویا

کانال رسمی امور فرهنگی مدرسهٔ دخترانهٔ حضرت عايشهٔ صديقه -رضي‌الله‌عنها- (وابسته به دارالعلوم مکی)

?نماز جمعه اهل سنت زاهدان

?شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید (حفظه‌الله)

?  جمعه ۶ بهمن ۱۴۰۲

#سخنرانی
#خطبه_جمعه
#شیخ‌الاسلام

?http://T.me/andishepoya2

?نماز جمعه اهل سنت زاهدان

?شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید (حفظه‌الله)

?  جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲

#سخنرانی
#خطبه_جمعه
#شیخ‌الاسلام

?http://T.me/andishepoya2