مرا از حرف های باقی قضاوت کردند
و نگذاشتند زبانم به واقعیت باز شود.

فاصلم با رفتن یه لحظه جرعته

من هنوز همانم
همانی که به آتش کشیدی جهان را واسه دودقیقه دیدنش
همانم

ما گذشتیمو گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران،وای به حال دگران…

قول ها همون کلماته بی ارزشین که خودمون فکر کردیم ارزشمندن.

آشنایی با انسان ها چیزی جز تراژدی نبود.

دلم گرفته ولم نمیکنه.

قهوه‌ات را بنوش،
و سکوت را پیشه کن
و مردم را جدی نگیر
زندگی را سخت نگیر
و در احساساتِ خود زیاده روی نکن
و کسی را به زورِ خودت راضی نگه ندار :)

به زمین خوردم خندیدن،بخندین…