مطلبی، شاعر وادیب استاد، جناب ریاحی درمورد هجاهای کاربردی در زبان تبری مرقوم داشتنه که دلالت بر اطلاع دقیق این عزیز به تلفظ درس واژه های تبری دارنه. اگر نویسندگان عروض به تلفظ واژه های محلی آگاهی داشبون مسلما دوبیتی های بابا طاهر ره عروضی نکردنه که الان تلفظ اصلی واژه ها گوم بوه. یعنی برای عروضی هاکردن، کلمه ره مخدوش هکردنه.و رکن جدید برای سروده های محلی بیاردنه سراینده ی گمنام تبرستانی ، عروض ندونسه اما وزنه بسیار دقیق دونسه ، درهمین زمان هم سراینده هایی دارمی که وشون فارسی شعر، عروض دانان سروده جه روون تر وموسیقایی تره. اشاره ی محققانه ریاحی عزیز درمورد انواع هجا های کشیده دال بر آگاهی وشن به واژه های تبریه وضمنا شناخت واژه های سنگین وبد تلفظ بعضی هجاهای کشیده. جالبه که سرایندگان گمنام هم این مورد ره دونسنه ورعایت کردنه. درحالی که در گپ و گوفت ،روزمره ، رعایت نکردنه یعنی ثقالت ره کار ناشتنه. نتیجه اینکه درتبری، حتی در فارسی ی محاوره ای هجاها کشیده تلفظ نوونه، اما شاعر اگر بوینه ونه سروده ، روونی جه فاصله گرنه واژه ی ثقیل کار نورنه تاروونی ره خراب هکنه..اگر واژه های تبری برای مثلا عروضی هاکردن کشیده بون ،درعمل درمی همون بلاره شعر تبری سر ایارمی که بابا طاهر شعر سر بمو. شاعر در همنشانی واژه ها نیاز به شناخت وزن وشخصیت واژه ها دارنه با عروض دانی نتیجه حاصل نوونه هجای « با» و «وک » هرده هجای بلند هسنه شاعر روان گو، و ک ره انتخاب نکنه. با اینکه دونه عروض جواب دنه ، من معتقدمه نونه شه عروض دونی ره به رخ شعر تبری بکشیم ، چون امه شعر زوون تبری ی پیغومه به آیندگان نرسندنه ، در واقع فدای عروض نگری ی شاعر وونه. شاعری که ونه شعر فارسی دره چه ضروتی دانه واژه ی محلی ره فارسی تلفظ هاکنه که شه خدر ره عروض دان معرفی هاکنه؟ در زوون های محلی حتی ترکها هم هجاره کشیده تلفظ نکننه ،اما در فارسی چرا. وظیفه دونیم شه نظر محققانه وعملی و محسوس در جامعه ره به آگاهی دلسوزان وخدمت گذاران زوون تبری برسنیم، تا امه اثر نشون هاده که امه زوون دله هجای کشیده دنیه . نشون هادیم هرچه دونسمی وتونسمی شما آیندگان وسه برسیمی.خود دانید.

الم--المشر
پرسشی هاکردمه دوستان جا که آیا در روستای المشر ، نی شکر تولید بونه .جناب فتحعلی رحمانی بفرمانه علم شر باید باشه.دوستان در بحث دله بمونا نظر هدانه که البته همه نظرها قابل احترامه. ولی مه وسه قانع کننده نیه ، عزیزان دوننه مناطق دشتی مازندرون صد سال پیش منطقه های باتلاقی وآبندون های فراوون داشته وآبندون ها وباتلاق ها محل رویش انواع نی بیه،که جا بجا نوع خاص ونام خاص داشته. مانند: گاله،آکس، آه ، ورون، کواش لله، بور . زمیل واش وچندین نوع دیگر.
لم ، اگر با فتحه باشه ، ونه معنی بونه انبوهی درهم رفته، مانند لمه به هم آمده ، پیچیده. وبعد به ساقه های آوندی نیز گفته اند: خیارلم، کئی لم
خربزه لم ,هنه وانه لم, تمش لم ،اسکلیم لم ، لله لم ،و...
اگر لام «لم» با کل زبز تلفظ بوه ونه معنی بونه پایین، دامنه ی پایین. مثل لمبر، لمراسک.
با توجه به رطوبتی بودن مناطق مازندران، «ا» مفتوح مخفف آه درهمون معانی ( منطقه ،محل، مکان ونوعی نی حصیر بافی) باور «.علم» بودن را دشوار می کند .
شر، شیر : تلفظ مردم محل،« شر» هسه , پس شومی سراغ «شر».
شر، درمازندرانی -بعصی مناطق- به شمشاد وشیر دار گننه.( شیر دار, شبیه افرا هسه باگلام کچیک تر، که در مناطق ییلاقی تل معروفه.،)
آه ,اه، آ،ا، درمعانی آبادی ، محل، مکان ،بمو. ونمونه های اون ، اهلم، الم ده،،آلم.
آ ، و«ا» ، درفارسی معنی ی واژه ی شه همراه ره برعکس کنه، مانند: امرتات ، ارات بن...

#حجت‌الله_حیدری‌سوادکوهی

بحث بسیار فاضلانه ی استاد سلیمانی در زمینه ی وند ها مانند همه ی نوشته ها ی وشون پربار وآموزنده هسه، مره گمونه بفرما بون میان وند احتمالا تبری دله دنیه، واگر دره فارسی جه بیتنه. البته به دید بعضی. ایشون نظر قطعی ندانه ، من بنده با این نظر موافق نیمه چون ترکیب های میون وندی دار دارمی که فارسی ی دله دنینه مانند: دس به دهره، دس به نشا ، دس به وجین، دس به تور، دس به بنه.یا سراسر ، درمعنی خرید تهاتر که مثلا هموزن جنسی کالا دانه، اتا ور ترازی کشک اتا ور مثلا هلی کک یا آلو. یا سربه سر، سرتاسر، گوبه گو،نونه امه یاد بوره که مردم تبری زوون چش براه بموئن زوون دری نمونسه که بیه وره گوبه گو ، سراسر بیتن، دس به دهره بین ره یاد بده

#حجت‌الله_حیدری‌سوادکوهی

سرکوه بلن من فر فریمه
دتر ره شی نده من مشتریمه
دتر ره شی نده تا سال پمبه
اسکناس شندمه وره ورمبه

امه پشت خنه جیک جیک مسه
برار مهربون سیگار بدسه
سیگار ره دم بده بفرمی بالا
اتا چایی بخر خدا ته همرا

کیجا مره هارش من لنگوریمه
شب نار بمومه تره بدیمه
شب تار بمومه باستاره سو
مره خش بموئه ته جغت جوجو

دبیتی
نا ببرون خاره دم دوش سر بهشن
نه سر، جر بشتنا مظلوم برشتن
ته شه دونی که رو بیه شمه دس
نمو هنتازمون دس بلشتن.؟

عمر پایدار نیست
#مثنوی_فارسی

چو پا می گذارد بشر روی خاک
ندارد به سر ترس و لرز هلاک

نداند چـــــه پیش آید ایا بعــــــد
که با او به سختی رود یا به سعد

نداند کجا کی رسد روز مرگ
شود خشک وپژمرده افتد چو برگ

دراین ره ندارد بشر چاره ای
نباشد به هستی کس وکاره ای

نماند کســـــــــی تا ابد پایدار
زمرگ کسان هم به دل غم مدار

هرآن کس بیاید یقین می رود
چه باشد خردمند یا بی خرد

چه خشنود باشد چه دلگیرو سیر
چه باشدجوان و چه کودک چه پیر

تو از فرصت زندگی بهره بر
نداری دگر فرصت بیشتر

نه بر گردد آن رفته از خاک گور
نه غم خوردنت می فزاید شعور

ترا عمر یکبار گردد نصیب
زمرگ عزیزان نمان بی شکیب

بمان تن درست و مشو تلخ کام
که عمر بشر را نباشد دوام
تقی هم ازاین رنج واندوه رست
دل ما زدرد جدایی شکست
به باغ خداوند آمرزگار
بماند روان شادو خوش پایدار

#حجت‌الله_حیدری‌سوادکوهی

https://t.me/hojjatollah_heidari

دبیتی
بر وزن مفاعیلن۲ فعولن

بنه بخردما بشکسه مه دس
خنه له بوردما نمو مه ور کس
ننه بمو ونه دسی ضماد جه
سره جه در نشی خار بیمه لس لس

این دتا دو بیتی با ارکان عروضی عربی منطبق نینه چون افاعیل عربی دله رکنی که سه یا چارهجای کوتاه صدری دارن دنیه.
لذا امه عروض دونون وره یا هجایی گنه یا ترانه یا فهلویات ووو......، درحالی که دوبیتی ها موزون هسنه. ودر تعریف وزن هم جاگیرنه.

++++ بر وزن امیری

دکت بنه درما ته اون بلندی
مره اشنی دیاری خنه زندی
نکنه شه یاد بوری مهربونی
پر کشه ره ندی ته جان کندی؟

https://t.me/hojjatollah_heidari

ارکان واجزای عروضی بعضی کتاب ها به جای ارکان اجزا بکار ورنه بعضی به جای اجزا ارکان. من اجزاره جزءارکان دومه ارکان همون افاعیل هسنه یعنی: مفاعیلن،فاعلاتن،مستفعلن,فعولن،فاعلن،
فعلاتن و....
هرمصرع واحد وزن است. ممکن است از یک رکن باشد شامل ۳ یا چهار بار مفاعیلن. یا مستفعلن ویا ....این جور وزن هاره گنه متشابه الارکان کننه.
ممکن است از تکرار یک در میون دو رکن باشه مثل: مفاعیلن فاعلاتن مفاعیلن فاعلاتن.. ویا خیلی موارد دیگر. به این جور وزن ها اوزان دوری یا متناوب گننه.چون هرکدوم یکبار همدیگر ره دور زننه.ممکنه سه رکنی باشن مثل: مستفعلن فاعلاتن مستفعلن.. مصرع هایی هم دارمی که ارکان هرسه یا هرچهار رکن باهم فرق دارنه وشون گننه مختلف الارکان.به وزن ها بحور هم گنه.