بذارید بیشتر دربارش صحبت کنم.
صخره نوردی خیلی تجربه جالبی بود و من حاضرم بار ها و بار ها انجامش بدم و حتی پتانسیل این رو دارم که به صورت جدی و حرفه ای دنبالش کنم.
اون حس بین زمین و آسمون بودن، شنیدن تعجب و تشویق بقیه، در ارتفاع بودنی که بهم استرس که نداد هیچ بلکه بهم هیجان و شوق داد و من مشتاق اضافه کردن به اون ارتفاع بودم.
امروز سها در حال سها بودن بود.

داداشتون دفعه بعدی تا آخرشو میره!??

تجربه های جدید!

امشب؛
کادو های مورد پسند یاسمین، سهای جینگول بینگول، گلیتر نقره‌ای، شمع و بادکنک ستاره، رقص تانگوی من و فاطمه، میکروفون دست گرفتن هانیه، کادو های مشابه، همه با کفش های پاشنه بلند ولی من و هانیه با قدرت جوراب.

به قول ملیکا، "در چهارچوب قرار ندادن".

من عاشق این ورژن جدید و محدود نکردن خودم به یک سبک شدم.

دیدی چیزی نشد و دنیا به آخر نرسید؟

گلدن رتیور ها واقعا موجودات جالبین.
نرم، تمیز، خوشگل، باهوش، اجتماعی~

دارم تمام تلاشم‌و‌ می‌کنم به زندگی برسم و همه‌چی‌و انجام بدم؛ داره پیش میره‌ها ولی هیچی پیش نمیره.

اگه مسئله جبر جغرافیایی نبود الان با الینا و ملیکا از سینما برگشته بودیم و با ذوق درباره هایکیو حرف می‌زدیم.