بعضی موسیقی‌ها تکراری نمی‌شوند برایم، مثلِ شعر، مثلِ باران، مثلِ زندگی.

بیداری برادرِ مرگ است
یا
شنا در آب‌هایِ آزاد

به‌خواب‌رفتن؟ نه، تو بگو سُر خوردن از سُرسُره‌ی هشیاری و ورود به جهانی خالی از خود؛ جایی شبیهِ آغوشِ او که دوستش می‌داری. از خواب‌برخاستن؟ نه، تو بگو سربرکردن از شنا در آب‌هایِ آزاد و سنگین و سخت به خشکی‌آمدن؛ درست شبیهِ جداشدن از آغوشِ او که دوستش می‌داری. زندگی‌ست به‌خواب‌رفتن و سُرخوردن به بی‌خویشی؛ مرگ است بیداری و هُشیاری!

#خود_نویس
#شب_نویس
#خواب_نویس
#درون_نویس
#واقعیت_نویس

تو اگر بخواهی به محبوبت بگویی با تو بودن خوب است، چطور این را بیان می‌کنی؟ مثلاً می‌گویی با من بودن خوب است چون برایت خرج می‌کنم؟ یا مثلاً با تو دوستی می‌کنم؟ یا می‌برمت سفر؟ یا چی؟
نصرت رحمانی امّا بسیار لطیف به لیلی‌اش گفته این را:

لیلی!
با من بودن خوب است
من می‌سُرایمت....

تا به حال کسی را سُروده‌ای؟🙃

#خود_نویس
#شب_نویس
#شعر_نویس
#عشق_نویس
#زبان_نویس

به رهایی و پروازِ نُت‌ها سوگند که درختِ قلبِ پاک را هیچ تندبادی نخواهد لرزاند. خوشا قلب‌هایِ شناور بر دریایِ رهایی! خوشا آزادی! خوشا آنان که از فریب دورند و رقصان در آسمانِ صادقانه‌زیستن....

#خود_نویس
#درون_نویس
#مستی_نویس
#ترانه_نویس
#آزادی_نویس

هنوز هم هروقت لباس‌ شیک‌هام رو می‌پوشم، فکر می‌کنم دارم می‌رم پیشِ اون!🙃

#خود_نویس
#درون_نویس
#دلتنگی_نویس

صدایم می‌کند که بروم کنارش توویِ نیمکت بنشینم، کارِ هرهفته‌اش است. دستم را برایِ لحظاتی می‌گیرد و بعد اجازه می‌دهد برگردم سرِ جایم. امروز امّا ناگهان این گلبرگِ کوچولو را می‌گذارد کفِ دستم و می‌گوید: "خانم! کادو!". از هدیه‌اش خوشم می‌آید. توی دستم می‌فشارمش. بچّه‌ها را خطاب می‌کنم: "دوستایِ عزیزم! بریم سراغِ کارِ بعدی". یک‌نفر از آن‌سویِ کلاس می‌گوید: "خانم! شما تنها کسی هستید که به ما می‌گویید دوستایِ عزیزم و واقعی هم هست". راست می‌گوید. آن‌ها برایم دوستانِ عزیزی هستند؛ از همان‌هایی که به یکدیگر هدیه گلبرگ‌هایِ مینیاتوری می‌دهند.

#خود_نویس
#معلم_نویس
#عکس_نویس
#زندگی_نویس
#دوستی_نویس

از حسین پرسید که عشق چیست؟ گفت : 《امروز، فردا و پس‌فردا بینی! آن‌روز بکُشتند و دیگرروز بسوختند و سوم‌روزَش برباد دادند، یعنی عشق این است》.

ذکرِ حسین‌بن‌منصورِحلّاج
تذکره‌الاولیا

حکایتِ خیلی از ماست.

#خود_نویس
#درون_نویس
#عشق_نویس
#مستی_نویس
#واقعیت_نویس

گوشَت را بیاور نزدیک؛ این از آن حرف‌هایی نیست که بشود سر بازار داد زد و گفت یا کتیبه‌اش کرد و کوبید بر دیوارها؛ این از آن حرف‌هایی‌ست که فقط دلی باید بگوید به دلی دیگر، آرام، درِ گوشی، با یک دم و بازدمی که بشود آه!
گوشَت را بیاور نزدیک: "من حتّی واژه‌هایِ مکتوبش را هم دوست دارم!".
.
آه.

#خود_نویس
#او_نویس
#شب_نویس
#عشق_نویس
#دلتنگی_نویس
#واقعیت_نویس

مثلِ ایهامِ واژه‌ی مِهر
یا
شرابِ سُکرآورِ شریان‌هایم

فهمیده‌ام که مایه‌ی سُکرآوری‌ درونم است که هروقت تصویرِ او را به خیالم دعوت می‌کنم، واردِ خونم می‌شود و در بدنم می‌چرخد آن‌قدر که مستِ‌مست شوم و سر از پا نشناسم‌. روحی (روان‌شناسم را این‌طور صدا می‌زنم) معتقد است این‌ نشانِ سلامتِ مهرِ زنده در سینه‌ام است که با همه‌ی سختی‌هایِ چشیده و دردهایِ کشیده هنوز می‌توانم از فکر به آن عشقِ عمیق شاد و سرمست شوم و به رقص درآید روحم. می‌گوید روزی که حس کردم از عشقی که ورزیده‌ام پشیمانم باید بدانم از اول هم عشقم سالم نبوده! من امّا حتّی یک‌لحظه هم پشیمان نبوده‌ام که عشق‌ورزیدن به او قوتِ غالبم بوده سال‌ها. کافی‌ست میانِ روز، در کشاکشِ کار و درگیری‌هایِ روزمرّه چشم‌هام را ببندم برایِ ثانیه‌ای و به عشقِ زنده‌ی درونم فکر کنم؛ آن‌وقت است که شرابی ناب و مستی‌آور در شریان‌هام به جریان می‌افتد و همان سرگیجه‌ی محبوب و خواستنی می‌آید سراغم. تصوّر کن میانِ کارهایت بروی اتاقِ سیگار و پُکی بزنی یا جرعه‌ای از بغلیِ جیبِ کتت بنوشی! حالِ من با عشقِ او همین‌قدر تغییر می‌کند؛ بسا که عمیق‌تر و ماندگارتر حتّی. او نیست امّا من هنوز همان عاشقی هستم که بودم؛ زنده و سرزنده؛ بی‌حسرت و پشیمانی. درخشنده مثلِ ایهامِ واژه‌ی مِهر!

#خود_نویس
#او_نویس
#زن_نویس
#بدن_نویس
#روحی_نویس
#شب_نویس
#درون_نویس
#مستی_نویس
#عشق_نویس
#زندگی_نویس

مجنون نبودم
مجنونم کردی .....
حسِّ آهنگ‌هایِ عربی برایِ من شبیهِ بوسه‌ی نسیمِ برخاسته از آب‌هایِ نیلگونِ خلیجِ‌فارس است بر گونه‌هایِ خیس و زنانه‌ام. چرایی‌اش را اگر بپرسید باید بگویم نمی‌دانم! امّا به‌شدّت مطلوب و خواستنی‌اند هردویشان.🌱😇

#خود_نویس
#ترانه_نویس
#عشق_نویس
#زبان_نویس