برنامه ای که برای موهام دارم حقیقتا یکی از بزرگترین ریسکاییه که قراره بکنم.

کلی کار و ایده تو سرم میچرخه
استرس ساعتای شیفتمم هست
فاک فاک فاک.

ولی جدا آدم تا توی موقعیت قرار نگیره پتانسیل های خودشو کشف نمیکنه
وگرنه کی فکرشو میکرد تو بیست روز راه حل دوتا مشکل بزرگ آزمایشگاهو من پیدا کنم

تمام آخر هفته رو میخوام بخوابم. تمام لعنتیش رو.

سلام.
تف تو روح خانواده‌ی ایرانی.
خدافظ.

تعداد روزایی که نیاز به بغل دارم از تعداد روز هایی که زنده بودم بیشتر شده.

خب تو ازم بپرس. شاید چاقو زیر گلوم گذاشتن.

اعتماد بنفسم هر روز کمتر از دیروزه.

امروز بسیار قری و دراما کوئین هستم لطفا از هرگونه بحث بپرهیزید.??

از تو گنده ترش هم نمیتونه منو بپیچونه.