یه روزی حقمو از این دنیا‌میگیرم
بیا که آرزوهام بدون تو میمیرن
هیچ‌جایی بدون تو انگار جام نیست
تموم خیابونا بهونتو میگیرن..

آدما تا بوده همین بودن،صبر‌میکردن خوب که بهشون عادت کردی و نفست به نفسشون بند شد،میذارن میرن.

گریستن نتوانستم؛ نه پیشِ دوست، نه در حضور غریبه، نه کنجِ خلوت خود.

رنجیدگی وقتی ظاهر می‌شود که انتظار داریم
به شکلی دوست‌مان بدارند که خودمان می‌خواهیم.

کاش میشد ادمایی که دوست دارم
نه تنها تو قلبم بلکه تو زندگیمم نگه دارم. اما نشد،
هیچوقت نشد.

بغل که قحط نیست اما بغلی که آدم
داخلش حس امنیت کنه قحطه ؛)

آدمی‌زاد می‌تواند با تمام ظلمی که محبوبش به او داشته هنوز هم دوستش بدارد، ولی هرگز او را نبخشیده باشد.

همیشه بیشتر از نیازت کنارت بودم،همین تورو عوضت کرد.