گریه نکردم، ولی ساعت ها فکر کردم که «چرا».

نگفت دوستت دارم اما در نامه‌ای نوشت:
و چون تو‌ را دیدم، احساس کردم که هنوز این زندگی سراسر بیهوده نیست.

من همیشه برای بقیه اون "دوستی" بودم که برای خودم آرزوشو داشتم.
من همیشه برای بقیه اون”حس خوبی”بودم که برای خودم ارزوشو داشتم.
من همیشه برای بقیه اون”انرژی مثبتی”بودم که برای خودم ارزوشو داشتم.
من همیشه برای بقیه اون”پناهی”بودم که برای خودم ارزوشو داشتم.
من همیشه برای بقیه اون چیزی بودم که برای خودم ارزوشو داشتم.

جدی صداش>>>>>>

نجات دهنده موجودی کارتته.

کافه چیه بیا باهم زنگ‌ خونه هارو بزنیم و در بریم.

اینایی که سطح طنزت رو متوجه نمیشن رو باید بندازی سطل اشغال

من نمیدونم واقعا اعتماد کنم به کی

‏محتوای جالبی برای ارائه ندارم، علی‌الحساب کون لقه آدمی که پارتنر داره ولی چشمش دنبال این و اونه.