Kalbimi kırıyorlar anne
Her gün biraz daha ağır
Yalanlar söylüyorlar
Her söz bir öncekine sağır

شاید اشتیاق فراوان من بود که تو را ترساند. من در نامهربانیِ تو هم، خود را مقصر می‌دانم.

انقد بد اینو اونو نخواید بزارید خدا بهتون حال بده

رو به سوی آن بخش از وجودم کردم که هیچ‌کس را دوست نداشت و در همان‌جا پناه گرفتم.

ما آدم‌های حیرانی هستیم. برای ما همه چیز درد است. تولد درد است، بزرگ شدن درد است، خواستن درد است، نخواستن درد است، داشتن و نداشتن و دیدن و ندیدن آدم‌ها هم درد است.

تخم چشمانم در حدقه می‌سوخت، نمی‌توانستم نفس بکشم و غمی چنان عظیم وجودم را انباشته بود که فقط به یک صورت می‌توانم توصیفش کنم: تجسم تمام‌وکمال ناخواسته بودن.

هر چه باداباد_استیو تولتز