میبینی چقدر ادما تخمین اقای رنگو؟

‏چقد چهرتون آشناست ، گفتید گوز کدوم کون بودید؟

متاسفانه امروز هم نمرد

رز، امروز اینجا ترسناکه. تو این شهر اکثر روزها بوی ترس همه جا هست اما امروز فرق داره. تو این شهر بوی تعفنه تنفر کوچه‌هارو پر کرده. تو این شهر بوسه‌ها به شوریِ اشک آغشته شدن. رز این شهر همیشه ترسناک بوده. سال پیش هم ما می‌ترسیدیم اما همیشه امید داشتیم که فردا نترسیم، سال بعد نترسیم. رز این شهر خاکستریه با آدمایی به رنگ آبی. رویاهایی پر از رنگ و زندگی‌های سیاه و سفید. اما بچه‌ها خوب یاد گرفتن که چطور با ترس کنار بیان، نه اشتباه نکن، هنوز هم می‌ترسن، اما دیگه بلدن با ترس بخندن، با ترس برقصن، رز شاید باورت نشه اما این بچه‌ها یاد گرفتن چطور با ترس همدیگه‌رو ببوسن.
رز این کلمات به ریشه‌ی تو نفوذ می‌کنه و به سرخیِ گلبرگ‌هات میشه. به رنگ خون. رنگه خونِ امید. امید که همیشه باعث می‌شد به راه رفتن ادامه بدیم. همچنان تو این شهر نفس می‌کشیم و هر نفس جریان ترسی‌ست و هر ترس، شهامت مقابله.
۱۴۰۲.۶.۲۵