وقال سلمة اي ابو حازم : نحن لا نرید ان نموت حتی نتوب، ولا نتوب حتی نموت

سلمة ووتی : ئێمە نامانەوێت بمرین تا تەوبە نەڪەین وە تەوبەش ناڪەین هەتاڪو دەمرین

التوبة

قال لقمان لبنه یا بني لا تؤخر التوب فإن الموت قد یأتي بغتة

ئەی ڪوڕی خۆم تەوبە دوامەخە چونڪە مردن لە ناڪاو دێت

التوبة لابن أبي الدنیا

تُؤَمِّلُ أنَّڪَ یَوماً تَتُوب
وَتَشڪُو الذُّنوبَ وَأنتَ الذَّنوب
وَفِي ڪُلِّ یَومٍ تَبُوءُ بِذنبٍ
وَعَیبٍ یُضَافُ لِبَاقِي العُیُوب
فَقُل لِي یَا مُذنِب مَتَی تَتَوب.؟

هیوا دەخوازیت ڕۆژێڪ بگەڕێیتەوە
گڵەیی لە تاوان دەڪەیت وە خۆشت ڪانگای تاوانیت
هەموو ڕۆژێڪ بە تاوانەوە دەگەڕێیتەوە
ڪەمو ڪوڕیەڪانت ڪەلەڪ دەبێت لەسەر ئەوانیتر...!
پێم بڵێ ئەی تاوانبار ڪەی تەوبە دەڪەی.؟

وما ڪان ربڪ نسیا

فلا تیئس

وترا بە ئیمامی مالڪ بن أنس چۆن بەیانیت ڪردەوە.؟
ووتی : ڪردمەوە لە تەمەنێڪ ڪە نەقس ئەڪات و تاوانانێڪ ڪە زیاد ئەڪەن

شرح الموطأ

گەنجی و جوانی و خۆشی دونیامان جێهێشت، بە ئومێدی ئەوەی بەهەشت بەدەست بێنین

وأنا علی حسن الظن بڪ

حَدَّثَنا أحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ثَنا عَبْدُ اللهِ بْنُ أحْمَدَ، ثَنا أحْمَدُ بْنُ إبْراهِيمَ، حَدَّثَنِي إبْراهِيمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صالِحٍ الضَّبِّيُّ، قالَ: قالَ عَطاءٌ السَّلِيمِيُّ لِمالِكِ بْنِ دِينارٍ: يا أبا يَحْيى شَوِّقْنا فَقالَ لَهُ: إنَّ فِي الجَنَّةِ حُورًا يَتَباهى -[٢٢٢]- بِها أهْلُ الجَنَّةِ مِن حُسْنِها لَوْلا أنَّ اللهَ كَتَبَ عَلى أهْلِ الجَنَّةِ أنْ لا يَمُوتُوا لَماتُوا عَنِ آخِرِهِمْ مِن حُسْنِها، قالَ: فَلَمْ يَزَلْ عَطاءٌ كَمِدًا مِن قَوْلِ مالِكٍ أرْبَعِينَ عامًا

عەطاء سەلیمی بە مالیڪی ڪوڕی دیناری ووت : تامەزرۆمان بڪە ئەی باوڪی یەحیا تامەزۆرمان بڪە
مالیڪی ڪوڕی دینار پێی وت :
لە بەهەشت حۆریانێڪ هەن خەلڪی بەهەشت سەرسامن بە جوانیەڪەی،
ئەگەر اللّٰه تعالی لەسەر ئەهلی بەهەشتی نەنووسیبا ڪە نامرن ئەوا دەمردن لەبەر سەرسام بوون و جوانیەڪەیان
وتی : عطاء بەردەوام خەفەتی بە قسەڪەی مالیڪ ئەخوارد چڵ ساڵ

حلیة الأولیاء

قالَ محمد بن الحسين حدثني شقيق قالَ حَدَّثَنِي صالِحٌ المُرِّيُّ عَنْ يَزِيدَ الرَّقاشِيِّ قالَ بَلَغَنِي أنَّ نُورًا سَطَعَ فِي الجَنَّةِ لَمْ يَبْقَ مَوْضِعٌ فِي الجَنَّةِ إلّا دَخَلَ مِن ذَلِكَ النُّورُ فِيهِ شَيْءٌ فَقِيلَ ما هَذا قِيلَ حور ضَحِكَتْ فِي وجْهِ زَوْجِها قالَ صالِحٌ وشَهَقَ رَجُلٌ مِن ناحِيَةِ المَجْلِسِ فَلَمْ يَزَلْ يَشْهَقُ حَتّى ماتَ رحمه اللّٰه تَعالى

یەزیدی ڕەققاشی ئەڵێت : پێم گەیشتووە
ڪە نوورێڪ دەدرەوشێتەوە لە بەهەشت دا هیچ شوێنێڪ نامێنێتەوە ئیڵا ئەم نوورەی تێدەچێت،
بە یەزید ووترا ئەوە چییە.؟
ووتی ئەوە حۆریێڪە پێڪەنیوە بە ڕووی هاوسەرەڪەیەوە.
صالح ئەڵێ : پیاوێڪ لە لایێڪی ئەو مەجلیسە هەنسڪی تووند دایگرت هەر وا مایەوە تا مرد

صفة الجنة لابن ابي الدنیا

گەر قەدری هیدایەت نازانیت،

بەو جلو بەرگ و شڪڵ و شێوازەیپێشوترت بڕۆ دەرەوە و هەمان بیرڪردنەوەی ئەوڪات ئەنجام بدە و وا بژی ڪە پێشتر دەژیای،

بە ڪورتی بەس سەیری ژیانی پێشوترت بڪەوە بزانە چۆن بووە