السلام علیک یا قمرالعشیره
بر یاری حسین به دستش نهاد دست
پس داد بین معرکه‌های جهاد دست
رحمت بر آن یلی که امان‌نامه پاره کرد
از دست داد دست و به دشمن نداد دست
روز جانباز گرامی باد :)

پ.ن: شعر از دوست خوبم حسین الهام.
@Nucleader

پاییز بود، انگاری هیچ پاییزی مثل آنچه امسال گذشت خزان نبود. خزان بود و هر لحظه غم به جان ما می‌دوید، خزان بود و هر ساعت برگ سبزی از این درخت بر زمین می‌ریخت، خزان بود و خزان هست. سرد است، شعله‌های امید کم فروغ شده، گویا در تاریک‌ترین ساعت ها زیست می‌کنیم. عمرمان قد می‌دهد که در انتهای سرمای غریب‌کش این شب سرد به صبح برسیم یا نه، نمی‌دانم.
اما این را می‌دانم که شب یلدای این خزان و بلندترین شب و تاریک ترین ساعاتش، همان غروب جمعه هفتمین روز پاییز بود.
همان غروبی که شبی که در ادامه‌اش می‌آمد تمام نمی‌شد، همان غروبی که شبش خواب نداشت و صبحش برنمی‌آمد و کاش تا قیامت برنمی‌آمد. همان غروبی که قلب ما را کندند، جگر ما را سوختند، و خونی از پاکان ریختند که داغش را تا آخر عمر به دوش می‌کشیم.
پاییز بود، انگاری هیچ پاییزی بعد از غروب قتل صبر حسین پسر علی(ع) و فاطمه(س) مثل این پاییز نبود، پاییز بود و مردان به زمین افتادند و خون‌ها جاری شدند. پاییز بود و گذشت و به زمستان رسیدیم، کدام بهار در پس این زمستان است؟

@badieh

*◽️گفتگوی شبکه مستند با حسین الهام کارگردان مستند پیاده‌رُوی شهرت*

⭕️ فراموشی ستاره‌ها مساوی با مرگ آنهاست

▪️صنعت شهرت یک پدیده پردامنه است و هالیوود گوشه ای از صنعت شهرت در نظام رسانه ای آمریکاست.

▪️مردم با ستاره های سینما زندگی می کنند ولی وقتی ان ستاره افول میکند به راحتی فراموش می شوند.

▪️ستاره های برای ستاره شدن برخی مسائل مهم را فراموش می کنند؛ برخی نام و هویت خود را، برخی ملیت و وطن خود را و بعضی علایق و عاطفه خود را پشت سر گذاشتند اما باز هم خیلی زود به فراموشی سپرده شدند.

▪️وقتی داستانی از آدم های صد سال پیش را روایت می کنید با داده ها و قضاوت های زیادی روبرو می شوید که باید دقیق ترین و منصفانه ترین گزاره چالش اصلی ساخت مستند تاریخی با رویکرد آرشیوی است.

@ravingroup

پیله

پیله ها بافتم به دور خودم، سالیانی است فکر پر زدنم
پیله ها بال نه، قفس شده اند، شده زندانی خودم بدنم

فکر پرواز، آرزوی محال، آفت مزرعه، کلاغ حسود...
پر پرواز سهم پروانه است، کِرمم و خاک سرد شد وطنم

دوستانم ز پیله‌ها رستند، کوچ کردند سوی بستان‌ها
همه هم‌صحبت گل اما من، شب به شب موش کور هم‌سخنم

شب به شب روی خاک می‌آیم، چشم در چشم ماه می‌گریم
من همین‌جا به مرگ مشتاقم، تا دوباره به خانه سر بزنم

خانه من چقدر تاریک است، مردگان همنشین هر شب من
پرِ رنگ‌رنگی خیالم سوخت، زیر این خاک تیره می‌شکنم...

#ح_الف_غریبه
۱۴ تیرماه ۱۳۹۳

@baadieh

امروز یک روز‌ دیگر در تاریخ انسان بر کره زمین است که حرام‌لقمه‌ها و حرامزاده‌‌ها از شهادت یک انسان شاد و مومنین و مظلومین با رفتن انسانی آسمانی غمگین شدند.

اگر رسم‌ دنیا این است که بدکارگان و بدنامان تاریخ هلهله کنند و سر مردان خدا را تشت قرار دهند، پس‌ این سر ما
@Nucleader