آخه عشق‌ت عزیزم، خونِ تو رگ‌‌هام بود.

تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد گونه های خیس مو دستای تو پاک می کرد
حالا اون دو تا دستا کجاست
اون دو تا دستای خوب
چرا بی صدا شده لب قصه های خوب
من که باور ندارم اون همه خاطره مرد عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد

همخواب رقیبانی و من تاب ندارم
بیتابم و از غصهٔ این خواب ندارم
دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست
کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست
بسیار ستمکار و بسی عهد شکن هست
اما به ستمکاری آن عهد شکن نیست
عهد شکن نیست
پیش تو بسی از همه کس خوارترم من
زان روی که از جمله گرفتارترم من
روزی که نماند دگری بر سر کویت
دانی که ز اغیار وفادارترم من
بر بی کسی من نگر و چارهٔ من کن
زان کز همه کس بی کس و بی یارترم من

کاش از عشقت بمیرم
کاش عزیزم