اون قسمت از مغزم که واسه درس خوندن بوده رو از دست دادم.

کی اومد جای تو، فرقیم نداره الان به حال تو

نه خوشحالم،نه ناراحت فقط دیگه هیچی حال نمیده.

میخوابم که از فکرت فرار کنم، میای تو خوابم.

حس نزدیکی خیلی مهم‌تر از دوست داشتنه، کلی آدم رو دوست داشتی و کلی آدم رو دوست خواهی داشت ولی حس نزدیک بودن به بقیه خیلی کم پیش میاد، مثل دوتا تیکه ی پازل که به هم بخورن.

ببخشید گازت گرفتم خواستم ببینم کیکی یا واگعی.

آدم چجوری به دلش حالی کنه که انقدر بهونه بغلت رو نگیره؟

همه چیز را به خوبی درک میکنم و این بالاخره مرا خواهد کشت.