هیچ ایده ای ندارم که چجوری دوباره باهات کانکت شم

می دونم طمش تلخه گله
ولی دونه دونه اینا حرف دله

شب هایی که من به یاد تو بیدار بودم، عبادت اگر بود، مومنی جز من وجود نداشت…

یجاهایی هم دشمنا مراعات حالتو میکنن، در عوضش دوستات زحمت دشمن بودن رو میکشن.

بعضی وقتا با خودم میگم این ادم این همه داره بی لیاقتیشو نشون میده تو چرا انقد به فکرشی

«گاهی از خودم می‌پرسم
یعنی تو، این نوشته‌های مرا می‌خوانی و حالی از من نمی‌پرسی؟»

بهم پیام بده حالمو بپرس نمیدونم یه کاری کن نذار حس کنم تو هم مثل بقیه ای.

من به تو فقط دارم اعتماد
نه به این آدمای حزب باد