من اجازه میدم آدما جوری منو ناامید کنن که دیگه موقع حذف کردنشون، هیچ شک و تردیدی به دلم راه ندم.

‏و اگر از من پرسيدند؛
بگو:
آرام و بی‌صدا؛
کمرنگ و بي آزار
رنجيده و از ياد رفته

من تورو نبخشیدم.
گفتم بگم که اگه دیدی هی نمی‌شه برات، بدونی کی کجا تورو نبخشیده.
که اگه یکی یه جوری یه جایی امیدتو زنده و مرده کرد بدونی قبلا خودت با من کردی و نبخشیدمت هنوز.
احتمالا نمی‌بخشمت هیچوقت، فقط خواستم در جریان باشی.

بِمان برای کسی که میداند معنی ماندن را.

ما هر کس را طوری می‌کشیم،
بعضی ها را با گلوله، بعضی ها را با حرف،
بعضی را با کارهایی که کرده‌ایم،
و بعضی را با کارهایی که تا امروز برای آنها نکرده‌ایم …

گاهی دلتنگی برای چیزی که هرگز نداشته‌ای، عمیق ترین غم دنیاست.

جز تو،تمام جهان از حوصله ی من خارج است.

تو‌ امتداد منی در کالبدی دیگر.

‏بنظرم قشنگ‌ترین حرف به یه آدم
میتونه این باشه که "من کنار تو،
خود واقعیمم" آدم کنار هرکسی
نمیتونه خود واقعیش باشه.