از برای یک بلی کاندر ازل گفتست جان
تا ابد اندر دهد مرد بلی تن در بلا

خاک را با غم سرشت اول قضا اندر قدر
غم کند ناچار خاکی را بنسبت اقتضا

#سنایی
#شعر_طوری

از باغ می برند چراغانی ات کنند
تا کاج جشن هاي زمستاني ات کنند

پوشانده اند صبح تو را ” ابرهاي تار“
تنها به اين بهانه که باراني ات کنند

يوسف به اين رها شدن از چاه دل مبند
اين بار مي برند که زنداني ات کنند
اي گل گمان مکن به شب جشن مي روي
شايد به خاک مرده اي ارزاني ات کنند

يک نقطه بيش بين رحيم و رجيم نيست
از نقطه اي بترس که شيطاني ات کنند

آب طلب نکرده هميشه مراد نيست
گاهي بهانه ايست که قرباني ات کنند

#فاضل_نظری

ای کاش شب یلدای وطن سحر شود.

#بیداد_خراسانی

#محمدرضا_شجریان
#موزیک_طوری

سخن بی تو مگر جای شنیدن دارد؟
نفسم بی تو کجا نای دمیدن دارد؟
علت کوری یعقوب نبی معلوم است!
شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد؟

#جناب_شهریار

همه صیدها بکردی، هله، میر! بار دیگر
سگ خویش را رها کن که کند شکار دیگر

همه غوطه‌ها بخوردی، همه کارها بکردی
منشین ز پای یک دم که بماند کار دیگر

همه نقدها شمردی، به وکیل‌در سپردی
بِشِنو از این محاسب عدد و شمار دیگر

تو بسی سمن‌بران را به کنار درگرفتی
نفسی کنار بگشا بنگر کنار دیگر

خُنُک آن قماربازی که بباخت آ‌نچه بودش
بِنَماند هیچش اِلّا هوس قمار دیگر

تو به مرگ و زندگانی هله، تا جز او ندانی
نه چو روسپی که هر شب کشد او بیار دیگر

نظرش به سوی هر کس به‌مثال چشم نرگس
بُوَدش ز هر حریفی طرب و خمار دیگر

همه عمر خوار باشد چو برِ دو یار باشد
هله، تا تو رو نیاری سوی پشت‌دار دیگر

که اگر بتان چنین‌اند ز شه تو خوشه چینند
نَبُدست مرغ جان را به جز او مطار دیگر

#مولانا

مجتبی کاشانی روحش شاد.
خود سرطان معده داشت و این شعر را درباره ی وطن گفت:

تو مپندار که من فکر تنم
نگران سرطان وطنم
او که بیمار شود ما همه نیز
من که بیمار شوم یک بدنم
وطنم از تن من خسته تر است
درک کن درد مرا از سخنم
به تو سوگند که از غصه‌ی خویش
لحظه ای پیش تو من دم نزنم
من شفا می طلبم بهر وطن
نه شفای بدن خویشتنم
#دل_طوری

کسی هرگز نمیداند
چه سازی میزند فردا

چه میدانی تو از امروز
چه میدانم من از فردا

همین یک لحظه را دریاب
که فردا قصه‌اش فرداست

#دل_طوری

موفقیت، محصول عادت‌های روزانه است، نه یک دگرگونی بزرگ و یکباره در کل زندگی.
ایجاد عادت‌های ماندگار، دشوار است. مردم تغییرات کوچک اندکی ایجاد می‌کنند و چون نتیجهٔ قابل توجهی مشاهده نمی‌کنند، متوقف می‌شوند. فکر‌ می‌کنید «یک ماه است که هر روز می‌دوم، پس چرا هیچ تغییری در بدنم نمی‌بینم؟» زمانی که این‌گونه فکر‌ها غلبه کنند، خیلی راحت عادت‌های مثبت به آخر خط می‌رسند.
ـ خرده عادت‌ها