اطلاعی ندارم چرا

وقتی میبینم آدمای اطرافم لبخند میزنن بی نهایت خوشحال میشم

کیرم دهن ذینی کیرم تو مدرسه گاییده دهنم و سرویس کرده حالم داره از خودم و زندگیم بهم میخوره وای وقت نمیکنم سرم و بخارونم انقد درس میپرسن این مهرپیشه عوضی هم خدا بگم چیکارش نکنه

عاشق وقتاییم که مامان بابام میشینن غیبت ملت و میکنن

اینکه هرچقدر تلاش میکنم ولی کارم اونجوری که میخوام در نمیاد غمگینم میکنه

دارم میمیرم

همیشه ترسیدم.. از چهره‌ای که دوست داشتم به نمایش بگذارم ، از کارهایی که دوست داشتم ، از آدما ، از شروع کردن ، از تموم کردن
حتی از الان که میخوام ترس‌هام رو کنار بزارم