حد وسطم رو گم کردم.
نه با آدم ها حس بهتری دارم نه با تنهایی به توافق
می رسم.نه حوصله شلوغی رو دارم نه با سکوت خونه کنار میام.نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم نه با خودخوری حس راحتی دارم.بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج می شم.

امروز تمایل به زیستن ندارم؛
به احتمال زیاد فرداهم نخواهم داشت
پسفردا؟؟ امیدوارم مرده باشم.

تو روشنیِ قلب منی.?

تولدت مبارک باشه ستاره‌ی آسمونم
امیدوارم خیلی زود همو ببینیم ??

من ترو دارم
و هربار بهش فکرمیکنم باعثِ لبخندم میشه:)