Ἡ δουλειά εἶναι ἡ καλλίτερη παντρειά.

Εἶναι τό ἁλάτι τῆς ζωῆς.

Κουμαντάρει τόν χρόνο σου, τό μέλλον σου, τίς προοπτικές σου.

Μόνον τά χέρια πού δούλεψαν, εἶναι ἄξια καί καθαρά νά κρατήσουν τή Βίβλο.

Όσο θα παραδίδεστε εις το Πνεύμα το Άγιον, τοσούτα άπειρα, απερινόητα, αχώρητα, ακατάληπτα, ασύλληπτα θα είναι τα δωρήματα του Αγίου Πνεύματος στην ζωή σας.

-Γέροντα, αναρωτιέμαι αν θα ήταν εδώ ο Χριστός, θα Τον καταλαβαίναμε;

-Ἄν ἀγαποῦμε καί καταλαβαίνομε τόν ἄλλον, καταλαβαίνομε τόν ΧΡΙΣΤΟ!

-Αφού Τον γνωρίζουμε μόνο πνευματικά, δεν θα μας πείραζε η γλώσσα Του, πώς μιλάει;

-Μᾶς μιλάει κάθε Δευτερόλεπτο, εἶναι ἡ Ἀναπνοή μας, ὁ ἄνεμος καί ὁ ἀέρας πού φυσάει.

-Γέροντα, γιατί πρέπει να προσκυνούμε τις εικόνες;

-Εἶναι τά   ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ὅπως τό  ΑΣΤΕΡΙ τῶν ΜΑΓΩΝ, γιά νά μήν χάσωμε τόν ΔΡΟΜΟ, πού εἶναι ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ!!!

-Γέροντα, πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άνθρωπο να πάει στον παράδεισο;

-Ἀκολουθῶντάς τον!

-Ακολουθώντας ποιον, τον Χριστό;

-Πού κρύβεται σέ κάθε ἀνθρωπο.

-Γέροντα, τί εστί σκοτία, τί αγάπη, τί πάθος, τί φως.

1. Τό θέλημά μας.
2. Θεοῦ Θέα.
3. Ἐκτέλεσις τοῦ πρώτου.

-Πώς θα έχω Θεού Θέα αν Εκείνος δεν μου την χαρίσει;

-Ἄν βγάλῃς τά μάτια σου.

Αὐτό εἶπε ὁ ΓΕΡΟΝΤΑΣ στήν ΜικροΣχημία στό Μεγάλο Μετέωρο:

Μήν πεῖτε ποτέ, φτάνει, κουράστηκα, δέν μπορῶ ἄλλο.

Μην συμβουλεύεις κανέναν, μην διδάσκεις, μην καθοδηγείς, μην προγραμματίζεις, διότι έτσι, σιγά-σιγά, διώχνεις τον Χριστό, και θα μείνεις να ακούς την φωνή σου, χωρίς προσευχή.

Μόνον να διακονείς όπου εντέλλεσαι.

Τριάντα χρόνια εδώ, ο Χριστός έζησε στην Ναζαρέτ απλά και κάθε Σάββατο, όπως εμείς κάθε Κυριακή, πήγαινε στην Εκκλησία, στην Συναγωγή. Και κατά την συνήθεια κάποιος ανέβαινε στο βήμα, ο υπηρέτης έδιδε την Βίβλο και διάβαζε κάποιος ένα κομμάτι από την Γραφή. Και κατόπιν το εξηγούσε.

Ανέβηκε κι Εκείνος, Του έδωσε ο υπηρέτης το βιβλίο, το άνοιξε ο Χριστός και βρήκε το κομμάτι που έγραψε ο προφήτης Ησαϊας.

Αυτός, που έγραψε αυτά εν Πνεύματι Αγίω και διάβασε αυτά τα λόγια.

Κι έλεγαν τα λόγια που διάβασε: Πάνω σ' Εμένα είναι το Πνεύμα του Κυρίου, που μ' Αυτό Με έχρισε, Με διάλεξε, Με ευλόγησε και Με έστειλε να χαροποιήσω τους φτωχούς.

Μα υπάρχει καμμιά χαρά για τους φτωχούς;

Δεν έχουνε λεφτά, δεν έχουνε κτήματα, δεν έχουν την δυνατότητα να γίνουν καλά, να πληρώνουν τους γιατρούς, δεν μπορούν να επιβληθούν. Τί χαρά υπάρχει για έναν φτωχό;

Όποιος όμως ξέρει ποιά είναι η πραγματική χαρά, η φτώχεια δεν είναι εμπόδιο.

Και μ' έστειλε λέγει, όχι για να ξεγελάσω με οποιαδήποτε φιέστα τους όποιους φτωχούς, αλλά να τους ανοίξω μέσα στην καρδιά τους την πηγή της χαράς, κάτι που δεν είναι δυνατό να το κάνει κανείς άλλος. Με έστειλε να γιατρέψω αυτούς, που η καρδιά τους είναι συντρίμι.

Ο γέροντας πρώτον δεν καλεί κανέναν ποτέ. Δεν λέει σε κανέναν ότι είναι γέροντας. Ο γέροντας γεννιέται από τον υποτακτικό του. Αυτός του δίνει την εμπιστοσύνη και την αγάπη, να καθοδηγείται από τον γέροντα. Οπότε ο γέροντας πώς μπορεί να αρνηθεί; Θα αρνηθεί τον Χριστό, αν αρνηθεί τον υποτακτικό.