دیدی وقتی دو نفر (هرچند خیلی صمیمی) دعوا میکنن تنها چیزی که انگار از هم یادشون میاد کم کاریا و خرابکاریای هم دیگه‌س و هی میکوبنشون تو سر هم؟
خوبیای همو انگار کامل کامل کامل یادشون میره

خواستم بگم گاهی وقتی آدم(حتی بی دلیل) با خودش دعواش میشه و دقیقا همینطوری فقط بدیا و کم کاریای خودش و مسیری که اومده رو یادش میاد

خودمون یادمون نریم
و اینکه چقد خفنیم که این همه مدت رو پا به پای خودمون جلو اومدیم و پیش میریم
اینکه چقدر اتفاق خفن پیش رومونه و قراره ببینیمشون

خلاصه که موقع دعوا با خودمون، با خودمون مهربون باشیم!

یعنی یه کتابی که بخوای به هر کسی پیشنهاد کنی قطعا کتاب آئین دوست یابی دیل کارنگیه
با اینکه اسمش یه ظاهر خز عجیب غریب داره ولی انقدری توش پره که کل ردیف کتابای روانشناسی زرد کف مترو نیست
یه چیز جالبی که توش صحبت میکنه ازش، یه واحد پولی توی ناخودآگاه آدماس که هیچکس خبر نداره ازش
و اونم اسمش هست «حس امنیت» و «حس عدم امنیت»

وقتی کسی پیش شما احساس امنیت کنه، در ناخودآگاه خودش یک قدم بهتون نزدیک تر میشه
و برعکسش، حس عدم امنیت دقیقا خلافش

حالا این حسه چجوریه؟ مثلا یکی داره حرف میزنه تو جمع و شما میپرید وسط حرفش و یچی دیگه کلا میگید
اگه تو فاز شوخی و رفاقتی و اینا باشه هیچی، ولی اگه نه اون فرد احساس بی ارزش بودن حرفش و بنابراین حس بی ارزش بودن خودش بهش دست میده
و نتیجه؟ یک امتیاز منفی حس امنیت در ناخودآگاه اون فرد
این حس عدم امنیت تو خیلی چیزا ممکنه تو طرف بوجود بیادا، حتی از نوع فیزیکیش(اگه زیادی نزدیکش وایستاده باشید یا اهل تماس فیزیک مثل دست انداختن گردن کسی و اینا باشید)

یا مثلا اگه شنونده خوبی باشین، فقط همین! بذارید طرف حرفشو بزنه
شما بهش حس با اهمیت بودن دادید! ناخودآگاه اون فرد یه امتیاز مثبت امنیت بهتون میده و بعدا هم دوست داره دوباره این حس رو بدست بیاره
پس بیشتر به سمت شما میاد

این واحد پولی خیلی جالبه ها! چون با کوچکترین چیزا میتونی بدستش بیاری و خیلی چیزا رو تو زندگی اجتماعیت تغییر بدی

و خوب این فقط یکی از حرفای این کتابه اس
پیشنهاد میکنم خوندنشو اگه حس میکنین روابط اجتماعیتون میتونه حداقل یکم بهتر از حالت الانش باشه

بعد کنکور؟
3 تا کتاب کلفت تاریخ فلسفه گرفتم میخوام شروع کنم تا میخوره فلسفه بخونم
(تاریخ فلسفه اینجوری نیست مثلا که تو سال فلان، فلانی گفت فلان، میاد ایدئولوژی و طرز فکر طرف رو کامل باز میکنه برات)
یذره قبل کنکور خوندم پریدم وسط فلسفه و عاشقش شدم
و بعدش فهمیدم نباید همینجوری میپریدم وسط و باید از اولش پایه ای شروع میکردم?
ولی خوب نمیشه واقعا همزمان با درس
شاید اینجام نوشتم چیزای قشنگشو

میگم چرا وقتی که میتونیم برای تغییر آینده بذاریمو میذاریم برای فکر کردن به اینکه اگه بدترین حالت ممکن پیش اومد چیکار قراره کنیم،
و اونوقت زمانی که دیگه نمیتونیم چیزی رو تغییر بدیمو بجای فکر کردن به اینکه چطور اوضاع رو بهتر کنیم، سر حسرت گذشته رو خوردن نابود میکنیم؟

یچیزی امروز خوندم جالب بود

«پروانه وقتی به دورانی که کرم ابریشم بوده فکر میکنه خجالت نمیکشه»The Butterfly doesn't look at caterpillar in shame

الان شاید اگه بهمون بگن دوست داری با همین اطلاعات الانت برگردی به 5 سال پیش، خیلیا بگن آره
بعضیام بگن نه
ولی این قضیه از بیخ و بن غلطه! ما اون زمان بهترین کاری رو که میتونستیم با توجه به اطلاعات مون انجام بدیم انجام دادیم
و اون عملکرد اون موقع مون و اطلاعاتی که از تک تک کارامون بدست آوردیم الانِ ما رو ساخته
پس حالت بهتری اصلا وجود نداشته!
ما بهترین عملکرد خودمونو ارائه دادیم، به شرط اینکه اشتباه آگاهانه نکرده باشیم
اشتباهی که میدونیم اشتباهه، و در حالت طبیعی روحی، ذهنی و جسمی انجامش داده باشیم

اون اشتباه قراره حسرتش اذیتمون کنه، و اتفاقا همینم بینظیره! چون درد اون حسرت تا ابد باعث میشه اون اشتباه رو تکرار نکنیم
دیگه اون درد ناخودآگاه بهمون اجازه نمیده اون اشتباه آگاهانه رو تکرار کنیم
فوق العاده نیست؟

یه سیستم خودکار برای کاهش اشتباهاتت به مرور زمان که تا آخر عمر هم همراهته!
اگه دوست داشتید، کتاب قدرت پشیمانی نوشته دنیل پینک رو بخونین
اطلاعات جالبی درباره کلا پشیمونی بهتون میده و حستونو نسبت بهش از یچیز تاریک و سیاه و افسرده به یه چیز فوق العاده عوض میکنه

همین دیگه، ببینیم دیگه چیا پیش میاد که اینجا بنویسم!

شروعو بنظرم با همون جمله انیشتین بریم جلو، که تا این لحظه نقل قولی درست تر از این جمله نشنیدم تو عمرم:

«تنها یک چیز از حماقت خطرناک تر است، و آن هم تکبر است»
-آلبرت انیشتین

و منطقشم خیلی قشنگه! یعنی تو اگه یچیزی رو ندونی و نفهمی ممکنه بری دنبالش
ولی اگه یچیزی رو ندونی و فکر کنی میدونی در واقع امکان نداره بری و اون ندونستنت رو برطرف کنی

و خوب این بینظیره! وقتی این یادت میاد و اون غرور "من میدونم من میدونم" رو میندازی کنار انگار تازه مغزت آماده فهمیدن و یاد گرفتن میشه

یا موقع بحث کردن، اگه مطمئن باشی که دانای کلی اونوقت عمرا اشتباهی رو بفهمی یا بپذیریش و یاد بگیری

خلاصه که خیلی چیز خفنیه! کاش همیشه یادم باشه این جمله تو همه چیز
اینجوری راه یاد گرفتنو به روی خودم نمیبندم

?