Իրական սէրը չի սահմանափակվում խոսքերով, այն գործում է լռության մեջ՝ հոգ տանելով, ներելով և անընդհատ աճելով։

Arden moracel em te vor tvakanin qez sireci erb krvecinq , erb hashtvecinq’ heto karotac eli miacanq bayc eli bajanvecinq jnjvel en et tpavorich amsatvery mtqics bayc qez minch ors hishumem du erazneris es galis voric heto mtqums u gluxms es pttvum ?

Etqan shat es mtacum im masin, vor erazis etqan galis es…?

Ու երևի մի օր կհասկանա ինքը,
թե ինչքան հավատարիմ էի ես,
Կհասկանա, որ ես իրոք փորձում էի
ուղղել մեր բոլոր սխալները,
Կհասկանա, որ հանուն իրա դեմ էի
դուրս եկել բոլորին ու նույնիսկ ինձ,
Կհասկանա, որ իրա կողքն էի ես իրական,
Կհասկանա, բայց և ուշ կլինի…

Погода прекрасна, но все равно чего-то не хватает.
Как правило: ему - её, ей - его.

ur eir du erb kariqd unei? ur eir djvar pahin? inchi es hima het ekel u noric amen inch pchacnum, haskaci el kariqd chunem. du gone gites, vor qez minjev verj spasel em, misht huyser em kapel qo het, mtacel em jamanak kgtnes kgas. Chunem el qo kariqy, gna, u gna anveradardz, bac em toxnum qéz arden, azates.