صدای خنده هامون،حرفایی که میزدیم،لحظه هایی که داشتیم،مرور خاطرات قشنگ گذشته،دور از کلی حال بد،خنده های از ته دل،ادمای قبلی،طرز خندیدنا،دوران قسطنطنیه،احساس اروم شدن،چند ساعت حرف بدون دعوا،درس خوندن،فارسی نیومدن،سکوتش،استرسی که موقع سوال پرسیدن داشتم،جوابی که گرفتم..
همه‌ی اینا باعث شد بالاخره بعد از چند وقت خنده بیاد رو لبم!
فهمیدم که همه چیز بستگی داره به اون!
احساسی که دوباره بچه میشی.
دوباره میخندی.
دوباره همه‌ی حسایی که فک میکردی تموم شدرو تجربه میکنی.
خوشحالم…

-Ronia”2:36”

HBD to me.

دست‌ها‌ خیلی‌ ‌زیبان.
موقع‌ نواختن ‌ساز، موقع‌ دم‌کردن‌ قهوه‌، موقع‌ چایی خوردن، موقع ‌چرخوندن ‌فرمون، موقع ‌نوازش‌ کردن، موقع‌ بغل‌ کردن، موقع ‌لمس‌ کردن‌ همدیگه، حتی‌ موقع‌ بوسیدن.
دست‌ها خیلی زیبان..