هی ما بدوییم پول بدوه، که چی؟

هیچ برنامه‌ای نمی‌شه برای زندگی متصور شد!

با این وضعیت میشه زندگی کرد؟

حس می‌کنم اینجا فقط انرژی منفیه. فقط دارم غم تولید می‌کنم و این حس رو به ۹۳ نفر دیگه هم می‌دم. اولش اینجا رو خیلی دوست داشتم، مثل بچه‌م بود برام. ولی الان نمی‌دونم باهاش چیکار کنم.

حس می‌کنم دیگه اینجا رو دوست ندارم.

دچار آکاتیزیا شدم.

از اینکه واقعیت زندگی بخوره تو صورتم متنفرم.

گویند که در سینه غم عشق نهان کن
در پنبه چه‌سان آتش سوزنده بپوشم؟

- فروغی بسطامی
[شعرِ خوب]

نمی‌دونم چرا همش یکی داره تو سرم می‌خونه"تو امید مني اما داری از دست من میری."

یه آقاعه نابینایی که فروشندس تو مترو، اومد نشست کنارم گفت فندک داری؟ گفتم نه. گفت اگه خودم داشته باشم می‌تونی روشن کنی؟ گفتم نه. کار درست رو انجام دادم ولی عذاب وجدان گرفتم.