از جاهایی که بیشتر از همیشه استرس کشیدی ، یه روز آخیش گویان بگذری. باد خنک و صدای پرنده های اون روز که همه چی عوض می‌شه.
تو از پسش براومدی! دیدی؟

آرزو ‌می‌کنم در تک تک خیابون‌ها، چهار دیواری ها، و بالش هایی که گریه کردی یه روز با صدای بلند بخندی.

به خودت تکیه نکن تو خیلی کوچیکی!

هنرمند جماعت به ندرت ممکن است آدم واقعا بدی باشد؛ این یا آن بدجنسی کوچک بله، ولی بیش از نه. احساسات ما به حقه‌بازی‌های بزرگ فرصت خودنمایی نمی‌دهند. ما روحمان را در کارهامان آشکار می‌کنیم، طوری که هرکس می‌تواند به وضوح ببیند که هنرمند تحت شرایطی خاص به چه آدم بدی ممکن است تبدیل شود. هنر یک جور سوپاپ اطمینان است.

سوی دیگر – آلفرد کوبین

هیچ چیزی اونقدر جدی که تو فکر میکنی نیست.

ما بر حسب عادت تموم پتانسیل هامون رو از دست میدیم؛ این تلخه.

وقتایی حس بزرگی و مسئولیت کردم که بزرگ نبودم اینو حالا بهتر درک میکنم.

شبتون بخیر انسان های زیبا?