«محبوب همه شدن»

آیة الله جوادی آملی: در فضيلت روزه همين بس كه انسان شبيه فرشته مي‌شود. خب چرا ما شبيه فرشته نشويم؟!
تو فرشته شوي ار جهد كني از پي آنك / برگ توت است كه گشتست به تدريج اطلس
خب اين پرنيان مگر برگ توت نبود؟ مگر يك كرم اين برگ را پرنيان نكرد؟ مگر انبيا و اوليا مربي ما نيستند؟ مگر قرآن كتاب تربيت ما نيست؟ خب اگر يك برگ بتواند بشود پرنيان، چرا ما فرشته نشويم؟! راه فرشته شدن هم اعتكاف است اين نماز شب است اين روز‌هاي روزه اين احياي شبها و روزهاي قدر و پربركت است. اين برليان هاست كه مرتب دارد ريخته مي‌شود، چرا ما از اينها استفاده نكنيم؟! آن‌ وقت شما مي‌بينيد عمرتان ممكن است به هشتاد و نود برسد[و] محبوب ملائكه باشيد: «محبة لصفوة اوليائك محبوبة في ارضك و سمائك». اين كم مقامي است؟! ما اينها را در زيارت «امين‌الله» مي‌خوانيم ديگر! مي‌بينيد بعضيها هستند همه دوستشان دارند. خب اين راه هست ديگر و به ما نشان دادند. ملائكه دوستشان دارند، خوبها دوستشان دارند، چپيها دوستشان دارند، راستيها هم دوستشان دارند. اين امام و سيد حسن مدرس و امثال ذلك را همه دوست داشتند؛ «محبة لصفوة اوليائك محبوبة في ارضك و سمائك». اين خودخواهي نيست [بلكه] اين مقامي است و كمال است. خب آدم ‌طوري باشد كه همه طلب مغفرت بكنند؛ يك وقت اگر بيمار شد، همه طلب شفا بكنند؛ اگر مشكلي داشت، همه دعا بكنند؛ كسي عليه او قيام نكند؛ اگر هم او نصيحت كرد بپذيرند، خب اين كم مقامي است؟! همهٴ ملائكه زمين و آسمان آدم را دوست داشته باشند، كم مقامي است؟! به ما نگفتند اين زيارت «امين‌الله» را بخوانيد؟ نگفتند هر روز بخوانيد؟ نگفتند مكرّر بخوانيد؟ پس معلوم مي‌شود اين راه رفتني است ديگر؛ اگر رفتني نبود كه از ما نمي‌خواستند. راهش هم همين است؛ اين اعتكاف است اين ماه مبارك رمضان است اين دههٴ آخر صفر است. به اين فكر عادي، خودمان را سرگرم بكنيم ضرر كرديم. يوم الحسره مي‌بينيم كه ما خيلي از چيزها را مي‌توانستيم فراهم بكنيم[امّا نکردیم]. چرا خودتان را اينجا بند كرديد؟!

منبع:۸۵/۷/۲۱
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

« دل های قفل شده »

آیة الله جوادی آملی: گناه واقعاً چرك است! واقعاً قفل است! اينكه مي‌بينيد موعظه در بعضي ها اثر نمي‌كند -اينها مَجاز نيست اينها حقيقت است- اين درِ دل گاهي قفل مي‌شود، وقتي قفل شد [چطور موعظه در آن] نفوذ بكند؟! رحمت الهي مي‌آيد اما در درِ بسته [چگونه نفوذ] بكند؟! فرمود:﴿أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَی قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا﴾. خب اين دزد خانگي، رفته در درون، در را هم قفل كرده، كليد هم از درون دستش است. مگر شيطان به درون دل راه ندارد؟ مگر شيطان احرام نمي‌بندد؟ مگر طواف نمي‌كند؟ مگر منتظر نيست كه درِ كعبه دل چه موقع باز مي‌شود؟ مگر در حال غفلت وارد درونِ دل نمي‌شود؟ مگر درِ كعبهٴ دل را از پشت قفل نمي‌كند؟ مگر كليد را خودش نگه نمي‌دارد؟ مگر اين كريمه نمي‌گويد متقيان كساني‌اند كه ﴿إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ﴾؟ فرمود مردان باتقوا كساني‌اند كه مي‌دانند اين رهزن‌ است كه لباس احرام در بر كرده اين آمده در اطراف كعبه طواف بكند [و] اين طائف، نامحرم است، حق طواف ندارد، بايد اين را طرد كرد، اين حرامي است نه مُحرم! [و فرمود:] ﴿وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ﴾[و فرمود] بگو: ﴿رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ﴾ و مانند اينها؛ اما اگر كسي غافلانه به ‌سر برد، اين ﴿طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ﴾ اين حرامي‌ كه مُحرم شد، منتظر است ببيند درِ دل چه موقع باز مي‌شود، وقتي رفت درون دل، در را از پشت قفل مي‌كند، لذا هر چه پدر مي‌گويد پسر نمي‌شنود، هر چه مادر مي‌گويد دختر نمي‌شنود، هر چه واعظ مي‌گويد مستمع نمي‌شنود؛ فرمود حرف اثر نمي‌كند{أم عَلیٰ قُلوبٍ أقفالُها}. اين قفل كليدش به دست ديگري است. البته اگر كسي به ذات اقدس الهي مراجعه كرد[و] توبه كرد، خداي سبحان كليد را به دست او مي‌دهد، درِ دل را باز مي‌كند، بيگانه را طرد مي‌كند، حرم دل را آزاد مي‌كند.

منبع:نمازجمعه۸۵/۷/۲۱
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«بريزيد در خيابان ها!»

آیة الله جوادی آملی: روز 21 بهمن [۵۷] هيچ كس فكر نمي‌كرد كه جريان كودتاي نظامي را چگونه امام راحل حل مي‌كند. واقعاً اگر كسي بنده صالح خدا بود ذات اقدس الهي فرمود: «كنت لسانه الذي ينطق به». شيعه‌ها نقل كردند سنّي ها نقل كردند [و] به تعبير مرحوم مجلسي(رضوان الله تعالی عليه) هم به طريق صحيح نقل شده هم به طريق حَسَن نقل شده هم به طريق موثّق نقل شده كه «كنت لسانه الذي ينطق به» اگر كسي براي رضاي خدا قيام كرد، ذات اقدس الهي در مقام فعل، در محدوده زبان او، زبان او را كنترل مي‌كند كه چه چيزي بگويد، چه چيزي نگويد. امام(رضوان الله عليه) فرمود بريزيد در خيابانها! آخر اين مشورت كرده با كسي؟! كودتاي نظامي بود! اين صِرف تهديد كه نبود. جريان هفده شهريور هم خيلي فاصله نداشت، اينها همه را بسته بودند به رگبار. كُشتن براي اين مأموران كه كاري نداشت. آن ماشه تفنگ هم كه به دست ايرانيها نبود، يا به دست اسرائيليها بود يا به دست آمريكاييها؛ [با اين حال] ايشان فرمودند: بريزيد در خيابانها! همه -زن و بچه- هم ريختند در خيابانها [و] جلوي كودتاي نظامي را گرفتند. اگر كسي واقعاً لله قيام بكند، ذات اقدس الهي اين را حفظ مي‌كند؛ اين كشور اين طور است.

منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«آبروی خود بری، گر آبروی خود بری»

آیة الله جوادی آملی: اين «من» مشكلات فراواني ايجاد مي‌كند. آدم بايد برود نزد خداي سبحان، بله، اما [بگويد] من اين كار را كردم من آن كار را كردم [نادرست است]. گفت: روي گَردآلود بر زِي او كه بر درگاه او / آبروي خود بري گر آبروي خود بري
اين حكيم سنايي كه مي‌بينيد غالب اين بزرگان اهل ادب هفت قرن بعدي همه از او با جلال ياد مي‌كنند، چون حكيمي است كه آن معارف را به نظم در آورده...اين بزرگوار مي‌گويد مگر نمي‌خواهيد متقرّب الي الله بشويد [و] به طرف خدا برويد؟ بگويي من انقلاب كردم، من زندان رفتم، من خدمت كردم، «من»، «من» بگويي يا بگوييد همه نعمت از توست ما كاري نكرديم؟ «روي گَردآلود بر زِي او» يعني به طرف او، چرا؟ «كه بر درگاه او / آبروي خود بري گر آبروي خود بري»، اگر بگويي خدايا من اين كار را كردم، من وجيهم، من آبرومندم؛ همان جا آبروي آدم را يكجا مي‌ريزند. «آبروي خود بري گر آبروي خود بري». آنجا اگر بگويي خدايا من انقلاب كردم، آدم را مسلوب‌الحيثيه مي‌كنند. اگر انسان اين طور بود هيچ مشكلي پيش نمي‌آيد؛ نه شرق تهديد است نه غرب تهديد است نه از درون تهديد است نه از بيرون تهديد است.

منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«شيطان در دماغش دميد»

آیة الله جوادی آملی: ابن‌ابي‌الحديد نقل مي‌كند بعد از جريان جنگ جمل، وجود مبارك حضرت امير آمد بالاي نعش طلحه، شمشير طلحه هم آنجا افتاده بود، اين شمشير را گرفته، فرمود: «سيفٌ طالَما جلی به الكرب عن وجه رسول الله (صلّی الله عليه وآله وسلّم) وَ لكن الشيطان نفخ في أنفه»، در حضور همه فرمود صاحب اين شمشير با همين شمشير، انقلابي بود [و] ساليان متمادي از پيغمبر دفاع كرد اما شيطان در دماغش دميد در انفش دميد، خودخواهي و غرور را در او نفخ كرد، اين آمده به جنگ امام زمانش! ممكن است -خداي ناكرده- كسي ساليان متمادي زندان رفته باشد، انقلابي هم باشد؛ اما اگر باد در دماغش... اين تعبير «باد در دماغش» در تعبيرات فارسي ما هم هست، فرمود: «و لكن الشيطان نفخ في انفه». اين «من» مشكلات فراواني ايجاد مي‌كند...[اينكه آدم بگويد] من آن هستم كه چند سال زندان رفتم[من....من....من...]، مشكلات فراواني [در پي] دارد.

منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«دوگروهی که عذابشان دوبرابر است»

آیة الله جوادی آملی: وجود مبارك حضرت امیر(سلام الله عليه) فرمود: «فالحذر الحذر من طاعة ساداتكم»[بیمناک باشید واحتیاط کنید درمورد اطاعت از بزرگانتان]. در قرآن كريم آمده است كه عده‌اي در قيامت به خداي سبحان عرض مي‌كنند: ﴿رَبَّنَا إِنّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا﴾[پروردگارا! ما از بزرگانمان اطاعت کردیم که گمراه شدیم]. در بخشي از آيات قرآن كريم دارد كه مستضعفان به خداي سبحان عرض مي‌كنند: خدايا! عذاب مستكبران را دو برابر كن براي اينكه اينها هم كجراهه رفتند، هم ما را گرفتار كردند! ذات اقدس الهي به اين مستضعف دنباله‌رو مي‌فرمايد:﴿لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلكِن لاَ تعْلَمُونَ﴾ هم عذاب شما دو برابر است، هم عذاب آنها دو برابر است؛ چون هر كدام دو گناه كرديد. آنها دو برابر عذاب مي‌بينند براي اينكه هم گناه كردند هم شما را اغوا كردند [و] شما هم دو گناه كرديد: يكي اينكه اصل معصيت را مرتكب شديد و يكي اينكه رهبران الهي را رها كرديد و به دنبال اينها راه افتاديد ولي تحليل نكرديد. ﴿لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلكِن لاَ تَعْلَمُونَ﴾ اگر اهل محاسبه بوديد، اهل مراقبه بوديد، اهل تحليل بوديد مي‌ديديد كه شما هم مثل مستكبران دو گناه كرديد! با بودن اين همه رهبران الهي شما به دنبال ديگران راه افتاديد. الآن مشكل بسياري از كشورهاي به ظاهر اسلامي همين است. بالأخره رهبري قرآن و عترت الآن تقريباً عالَمي شد. هيچ كس نمي‌تواند بگويد من انقلاب اسلامي يا امام راحل يا اهل‌ بيت عصمت و طهارت را نشناختم.
منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«مهمترین عامل تهدید این انقلاب»

آیة الله جوادی آملی: مهم‌ترين مشكلي كه ما بعد از انقلاب داشته و متأسفانه داريم -اين مشكلات احزاب-، بر اساس همين فخرفروشي است كه چرا من به مقصد نرسيدم، چرا ميز را من نگرفتم، چرا جاه به من نرسيد. اين كم خطري نيست!...مهم‌ترين عاملي كه اين انقلاب را تهديد مي‌كند همين است كه چرا من نه او آري؛ چرا او آري و من نه؛ اين جاه‌طلبي است كه [اوضاع را] به هم مي‌زند. هيچ جاه‌طلبي به مقصد نمي‌رسد هيچ خودخواهي به مقصد نمي‌رسد! خب اين چه كاري است كه انسان عمداً حيثيت خودش را از بين ببرد؟!

منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰
کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli

«ما تشنه حرف شماييم»

آیة الله جوادی آملی: در سال ۱۳۶۱ سميناري در لندن تشكيل شد به عنوان دين و سياست كه دين از سياست جدا نيست، جمهوري اسلامي هم حضور داشت، هيئتي هم از جمهوري اسلامي رفتند. آنجا بعد از تمام شدن سخنراني، كسي گفت چند جمله‌اي با شما حرف دارم، گفتم بفرماييد، رفتيم كناري نشستيم، يك ميز كوچكي وسط [بود] دو تا صندلي هم آن طرف‌تر. گفت ما جايي زندگي نمي‌كنيم كه اسم كشورمان براي شما آشنا باشد چه رسد به شهرمان ـ حالا همان سال 61 بود ـ ما هر جا مي‌رويم شناسنامه‌مان هم بايد همراهمان باشد [بعد] من ديدم دست به جيب كرد و نقشهٴ آن منطقه وسيع را در آورد، اقيانوس آرام را نشان داد و دستش به يك نقطه باريكي رفت نزديك قطب، گفت اين نقطه‌اي كه نزديك قطب است جزيره‌اي است [كه] ما آنجا مي‌نشينيم، سلام مردم اين جزيره را به مسئولين ايران برسانيد بگوييد ما تشنه حرف شماييم، اين دستگاه فرستنده‌تان را تقويت كنيد كه ما بفهميم شما چه مي‌گوييد؛ آن گوشه عالَم آن‌ هم سال 1361 !

منبع:نمازجمعه ۸۵/۱۱/۲۰

کانال آیة الله جوادی آملی↙
@ayatollahjavadiamoli