تراپی؟ نه ممنون پامو تکون میدم.

خدایا چجوری داری امتحانمون میکنی؟!

چه چیزی نکبتِ این زندگی را جبران می‌کند جز رویا؟!

پاییز شد، خدابخیر کنه.

پاییز شد، خدابخیر کنه.

من؟ منی وجود نداره.

دانشگاه ها که شروع میشه، وارد فاز دوم افسردگی میشم.

به کجاها برد این امید مارا؟!

عادت داده‌ام آدم‌ها را به همیشه بودنم.
اگر روزی نباشم، می‌شوم بی‌معرفت و بی‌مسئولیت و کم‌پیدا و صد چیزِ دیگر.

یاسمن خلیلی‌فرد/

اِی کاش شبِ تیره‌ی ما را سحری بود.