و باز صدای عمه که زبان گرفته است: خدیجه برو حلوای گل زرد بپز... برای گل سرخ من که زرد شده، که خزان کرده... ای وای که های هایم رفت و وای وایم ماند.

سووشون
سیمین دانشور

امروز آدم‌ها رو دوست داشتم. دخترهای دهه هشتادی که روی صورتشون گیلتر بود و مثل ماهی سیاه کوچولو خلاف جهت بقیه حرکت میکردن. آدم های داخل کتابفروشی که به قفسه های کتاب مثل یک اثر هنری زل زده بودند. فروشنده که بهم گفت پاکت نیاز دارین؟ دختر بچه ای که وسط خیابون آهنگ میخوند و حرکات خواننده رو تقلید میکرد. و این دوتا دوست داخل اتوبوس که فارغ از همه چیز درگیر دنیای خودشونن.جزئیات همیشه منو خوشحال میکنه.

گروه کارآموزی مون مسخره ترین و بدترین گروهی هست که یه آدم میتونه داشته باشه. همش بدیهیات و چرندیات. هر چند روز یکبار به این امید چک میکنم که بدونم خبر مهمی هست یا نه اما زهی خیال باطل.

مامانم اینجوریه که تا میتونید برای دیگران از خودگذشتگی و فداکاری کنید.اصلا خودتون رو رها کنید و به دیگران بپردازید!
دلایل مختلفی هم داره: چون فلان نسبت رو باهاتون دارن، چون از هر دست بدی از همون دست میگیری(سه بار!)، چون من به عنوان مادر ازتون خواستم و هزاران هزار دلایل غیر منطقی دیگه.
قسمت بد قضیه اونجاست نه تنها کارش رو اشتباه نمیدونه بلکه معتقده ما همدردی و مسئولیت پذیری رو بلد نیستم و در آخر به این میرسه که مهربون نیستی جانم!

انسان بدون آزادی چیست؟
آه ماریانا به من بگو
به من بگو چگونه می توانم دوستت بدارم اگر که آزاد نباشم، به من بگو چگونه دلم را پیشکش تو کنم اگر که از آن من نباشد؟

آخرین شعر فدریکو گارسیا لورکا در برابر جوخه اعدام

دو سه هفته در حال مبارزه با خودمم، مبارزه برای اهمال کاری نکردن. ثمره اش تا به حال اتاقی هست که اکثر اوقات مرتبه و میزی که همیشه بازار شام بود در حال حاضر کوچکترین اثری از بی نظمی روش نیست.

من ديگه منتظرت نمیمونم زن
من رِه از لیست منتظرانت امشب خط بزن??

اگه قرار باشه با عمم برم جایی یعنی انتخاب کردم ندونم چه ساعتی قراره واقعا بریم و انتظارهای بی پایان و حرص خوردن مداوم...

متاسفانه امشب بازم گولشو خوردم?

ای کاش کانادا بودم تا پرواز می‌کردم به سمت خرید بلیظ کتاب‌خوانی سروش صحت عزیز عزیزم. بشینه رو یه صندلی و کتاب بخونه منم گوش کنم.

حکایت ما آدمایی که تو کشور خودمون غریبه ایم و شهروند درجه دو هستیم، حکایت اون جمله اس که میگفت:هربار خبر فوت کسی رو میشنوم،جمله یکی از رفقا میاد تو ذهنم که میگفت "یه نفر تو صف رفتیم جلو".
ماهم هربار یکی مهاجرت میکنه یه نفر تو صف میریم جلو.