?Հայրենիքի պաշտամունքը

Հայրենիքի պաշտամունքն այն հողի պաշտամունքն է, որի վրա բնական ձևով ձևավորվել է հայ ազգը, որի վրա կառուցել է իր պետությունն ու քաղաքակրթությունը, կերտել իր ինքնատիպ մշակույթը։ Այս երկրում են նրա որդիների և դուստրերի աճյունները. և ի սեր այս հողի, հանուն նրա ազատության՝ կռվել են քաջ նախնիները։

?Արյան պաշտամունք

Արյան պաշտամունքը որոշում է ողջ ընտանիքի հոգևոր և ֆիզիկական հատկությունները: Ցեղակրոնիզմը քարոզում է Հայի արյան մաքրությունը, որի մաքրության մեջ երեւում է Հայ ազգի ապագան։

?Լեզվի պաշտամունք

Լեզվի հարցում ցեխակրոնիզմն անզիջում է. Հայից պահանջում են հայերեն խոսել Հայի հետ՝ հիշեցնելով, որ լեզվի մահն արագացնում է ժողովրդի հոգևոր մահը։ Ելնելով դրանից՝ ցեհակրոնիզմը պաշտամունք է քարոզում մայրենիի նկատմամբ, որի մաքրությունն ու ըմբռնումը պայմանավորում են ժողովրդի ապագան։ Ցեղակրոնիզմի տեսակետից կարևոր է համարվում հայերենում բառերի մշակութային բովանդակության և իմաստի գաղափարական բացահայտումը։

?Իր ցեղի համար ընկածների պաշտամունքը

Հայ ազգի համար ընկածների պաշտամունքն է ակնածանքն ու խորին հարգանքը սուրբ նահատակների նկատմամբ, «որոնք իրենց քաջությամբ առյուծների պես դարձան, աստվածների պես եղան իրենց նվիրումով. արյունն ապահովեց մեր ընտանիքի հավերժ գոյությունն ու մեր պատիվը»։

?Նախնիների պաշտամունքը

Ցեղակրոնիզմը մեծագույն հանցագործություն է ճանաչում նախորդ և հաջորդ սերունդների միջև հոգևոր կապի խզումը, որն ընդհատում է ընտանիքի երեկվա և վաղվա օրգանական կապը։ Հոգևոր կապ ունենալ, ըստ ցեհակրոնիզմի, նշանակում է պատմական հիշողության մեջ վերապրել նախորդ սերունդների կյանքը՝ կապելով սերունդների ճակատագրերը։ Ցեխակրոնիզմում ամենախորը հարգանքն է Մամիկոնյանների ռազմատենչ ընտանիքի նկատմամբ։ Նժդեհը, վեհացնելով Մամիկոնյանների ընտանիքի մարտունակությունը, ընդգծեց նաև հայի էության մեկ այլ դրսևորում` Բագրատունյաց մշակութային ոգին, որոնք միասին համախմբվելու կարիք ունեն.

?Ուժի պաշտամունք

Ցեղակրոնիզմը նպաստում է ուժի պաշտամունքին, քանի որ կյանքը իր տեղը զիջում է ուժեղ ոգուն, մտքին և մարմնին։ Կյանքը ցույց տվեց, որ ոչ թե արդարն է հաղթում, այլ ուժեղը։

?Առաջնորդի պաշտամունք

Ցեղակրոնիզմի գաղափարախոսության մեջ անհրաժեշտ է նաև հարգել արդար առաջնորդին, ում աջ ձեռքը գծում է ժողովուրդների ճակատագրերը, և որին ժողովուրդները պարտական են իրենց բարգավաճմանն ու անկմանը։ Ցեչակրոնիզմը պահանջում է ենթարկվել կլանի կամքին, այդ թվում՝ ենթարկվել կլանի արդար առաջնորդի կամքին, որը կլանային առաքինության կրողն ու ուսուցիչն է: