1:05منو بسپار به همون نقطه‌ی کور قلب...

«با‌من‌گوش‌کن»

من بدشانس بودم، شانس نقش خیلی مهمی را در تمام بی‌عدالتی‌های دنیا بازی میکند حتی خیلی بیش‌تر از آن چیزی که انتظارش را داری.
«تیکه کتاب»

عجله؟
همیشه عجله ....
کدام گوری میخواستم بروم؟
من به بهانه رسیدن به زندگی
همیشه زندگی را کُشته‌ام.

صورتم را در دست‌هایم گذاشتم و به این فکر کردم که نباید بیش از حد دست و پا بزنم.
دانستم که خیلی چیزها به اختیارِ آدم نیست، زندگی خواب‌های گذشته است که تعبیر می‌شود.
زندگی تاب خوردنِ خیال در روزهایی است که هرگز عمرمان به آن نمی‌رسد. زندگی آغازِ ماجراست!
«عباس معروفی»

روانشناسی میگه؛
دلیل اینک به جای گریه کردن، میخندی و در مورد اسیب هایی که دیدی،شوخی میکنی، اینه که به خودت یاد دادی که احساساتت رو خاموش کنی تا اسیب بیشتری بهت وارد نشه.

؛

به آنچه میگذرد نگاه کنیم;
هیچ چیز به اندازه ی مشاهده کردن، سکوت کردن و با اشک‌هایی از سر پذیرش همراه شدن، نمیتواند به ما کمک کند که گذر کنیم.