| خزان |

فرارویِ زمهریر و کولاک، اگر درخت سر خم نکند و زوال را در آغوش نکشد، هیچگاه خزان نمی‌آید.
گاهی نتیجه‌ی تسلیم و ویرانی، شکوه و زیباییست.

??

آذر ماهِ سه

@nargesamnajafi

شادی اگه تصویر داشت،
الانِ من بود✨️

_روز ششم از شهریورِ سه_

نه اینطوریه که بگم تو باغ نیستم،
نه اینکه بگم صاحب باغم...
میدونی چیه؟
من فقط تو باغِ خودم سیر می‌کنم.
همین✨️

۳۰.تیر.سه

باید یک نفر باشه که وقتی از فشارِ حرف‌های نگفته، شکستی و چند تیکه شدی، بتونی تیکه‌هات رو تو دستت جمع کنی و بری پیشش و بهش بگی:
لطفا منو دوباره بهم وصل کن...

منو به (من) وصل کن✨️

✒️جوششِ شبانگاهی.
▪️۲۸.تیر.سه.

توقع داشتن از‌پایه کار اشتباهی بوده و هست.
حتی در همین حد که تو از یه انسان توقع انسانیت داشته باشی.?✨️
--------
یکِ تیرِ سه.

|3|
[دلیل]

نمیدونم معیار کلمه‌ی خیلی دقیقا چیه؟!
فقط میدونم خیلی طول کشید تا بتونم جواب سوالم رو بفهمم...
سوال پیش میاد اینجا که حالا چه سوالی؟

اینکه نرگس برای چی اومده تو این دنیا؟
اومده که چه کاری انجام بده؟
دقیقا ماهیت نرگس تو این دنیا چیه؟
ماموریتش یا هر چیزی که بشه بهش گفت یک دلیل معقول و منطقی...

خب من به جوابم رسیدم اونم دقیقا با فاصله‌ی خیلی کمی از کامل شدن سن ۲۶ سالگیم.

محسن چاوشی توی آهنگ بی‌بدن یه جا میگه :
جهان، دیوونه‌ی بی‌دردسر میخواست، من بودم✨️

تا همینجا کافی بود که ماهیت و دلیل بودنم رو پیدا کنم.
یک دیوونه‌ای که دلش نمیخواد دردسری داشته باشه و نداره.(جز در مواردی برای پدر و مادر البته و اونایی که خیلی به نرگسِ زیر نقاب نزدیکن)

فهمیدم که میتونم یه ماموریت ساده داشته باشم.
فارغ از کلیشه‌های قهرمانانه.
فارغ از رویاپردازی‌های کمالگرایانه.
کافیه فقط باشم و از دیدن آسمون و رعد‌و‌برق و دریا و برف ذوق کنم،
تو تنهاییم به اشتباهات گذشتم فکر کنم و به جای حسرت خوردن بهشون بخندم.
به شکل ابرها خیره شم و از بینشون دنبال یه تصویر جالب بگردم،
میتونم یه‌ چاله‌ی آب پیدا کنم و فارغ از اینکه چی تنمه، توش بپربپر کنم،
یا حتی میتونم یه قاصک رو تو دستام بگیرم و حرفای دلم رو بهش بزنم و تا چندین متر دنبالش بدو‌ام تا مطمئن شم که به دست خدا میرسه...
من خیلی راحت میتونم دیوونگی کنم و به این موضوع هیچوقت تا قبل شنیدن این آهنگ (بی‌بدن) دقت نکرده بودم.

ولی الان دیگه میدونم ماهیت نرگس چیه!
اون اومده تا از دیدنِ دنیا از زاویه‌ی دید خودش لذت ببره.
همین.
همین.
فقط همین...

۲۶ سال پیش، حدودا چهار ساعت و چند دقیقه‌‌ی پیش به من فرصتی داده شد مثل همه‌ی شما.
نمیتونم خیلی مطمئن بگم دقیقا چند روزش رو طوری که باید، زندگی کردم ولی، مهم اینکه از الان به بعد
میخوام زندگی کنم.
میخوام بذارم نرگس زندگی کنه بدون اینکه مدام بخواد به این فکر کنه که الان باید چه کاری انجام بده یا تا الان باید چه کاری انجام می‌داده.

رنجِ غیر‌قابلِ اجتنابِ عمیقا سطحیِ این دنیا نه مبارک من، و نه هیچ‌زمانی مبارک هیچ کدوم شما?

با رنج بدنیا میایم.
تو رنج،نفس میکشیم.
با رنج هم تموم میشیم.

با در نظرگرفتن این شرایط، به قول اخوان ثالث :
(عاقل تر از آنیم که دیوانه نباشیم)☺️

همه‌ی افکارم امشب مثل پازل بهم چسبید و باعث شد بفهمم...
بازم بیشتر از قبل بفهمم.

همه چیز داره خیلی جالب تر میشه و من بی‌صبرانه منتظر ادامه‌ی ماجرای این سرنوشت نشستم.

به بهونه‌ی بیستِ فروردینِ سالِ سه?

|2|

نور شدی، از همه سو به من تابیدی✨️
سایه‌ام گریخت و در من پناه گرفت.

@nargesamnajafi

نرگس نجفی

۰۳۰۱۱۴

|1|

از مبدا،
در مسیر
و تا مقصد،
تمامش را در آغوشِ تو بودم،
اما افسوس که؛
جاهل،ناآرام،سرکش.

@nargesamnajafi

نرگس نجفی

۰۳۰۱۱۰

?️یه جا معین تو یکی از اهنگ‌هاش میگه؛
( منو عاشق‌ترین آواره‌ی عالم صدا کن )

احساس میکنم این جمله زیادی خودِ منِ...
و این خیلی بدِ که این دنیا کاری باهات میکنه که با اینکه عاشق همه‌ی ذراتش هستی ولی حسِ آوارگی خَفَت میکنه و تو با یه لبخند سعی میکنی فریاد‌هاتو سرکوب کنی.
حس آوارگی وقتی پر از عشق به همه‌ی جهانی، یکم زیادی تاریک و سیاهِ‌.?

@nargesamnajafi

دو سه خط دردِ دل، بامداد ۵ فروردین ۱۴۰۳