ناگهان خودم را با مسئولیتی بیش از اندازه بزرگ و با این اندوه رویارو یافتم:
اندوهِ زمانی که آدم دیگر نباید از دستورهایی پیروی کند که روزبه‌روز آینده را از نظر پنهان می‌دارند، و ناگهان در می‌یابد که سرانجام به طور جدی زندگی آدم‌های بزرگ را آغاز کرده‌ است.
زندگی، همانی که هرکس فقط یک بار از آن برخوردار است.

📖سدوم و عموره
👤مارسل پروست

@injakenareman

در سرم جنگ‌های زیادی‌ست و تنها کشته‌اش منم.

چه می‌شد اگر به جای رسم متداول احترام به مقام و منصب، رسم دیگری معمول می‌شد. مثلا به هر کس به اندازه عقل و شعورش احترام می‌گذاشتند.

👤الکساندر پوشکین

حس می‌کردم که فقط درد است که او را به راستی به یادم می‌آورد و **دلم می‌خواست این میخ‌هایی که خاطره‌اش را در درونم میخکوب می‌کرد هر چه محکم‌تر فرو شود.

📖سدوم وعموره
👤**مارسل پروست

@injakenareman

«در زندگیِ هرکس تنها یک نفر هست که آدم نامش را در لحظه‌ی مرگ فریاد می‌زند.»

«در زندگیِ هرکس تنها یک نفر هست که آدم نامش را در لحظه‌ی مرگ فریاد می‌زند.»

❤️‍🩹
@injakenareman

Everybody wants to be my enemy

@injakenareman

🫴🏼

ای خدای کریمی که این‌همه قابلیت به من ارزانی داشته‌ای، نمی‌شود نیمی از آن‌ها را پس بگیری و جایشان کمی خودباوری و خرسندی به من اعطا کنی؟

@injakenareman