کسی که به چیزهای کم و کوچیک همیشه قانع میشه و با چیزهای کوچیک خوشحال میشه،
خیلی زود همون چیزهای کوچیک هم ازش گرفته میشه.

نمک هرچیزی که زیاده بهش شک کنید.
رابطه، رفاقت، دوستی، جملات انگیزشی، موفقیت‌های اینستاگرامی و ...

و من هرگز نمی‌توانم نوشتن و گریستن درباره‌ی دو چیز را متوقف کنم
«تو»
و این «سرزمین».

و از دیگر خطاهای بزرگم آن بود که لحظات دلخوشی را سرسری میگذراندم اما غم و اندوه را با همه وجود زندگی میکردم.
گویی که پیوند عمیقی بین من و غم‌ها بود.

که هر چه با دل من کرد،
آن تبسم کرد..?

حساسیت فصلی داره یه‌کاری میکنه مجبور شم بینی‌م رو بکنم و بندازم توی چرخ گوشت.
از صبح که بیدار میشم ۷۸۸۵۸۵۷۴۸۴ تا عطسه میزنم و بعد به ادامه ی زندگیم میرسم.
خدایا بس نیست؟

گوش کنیم و بذاریم شب به انتها برسه.

من تقریباً مطمئنم اگر زمانی بخوام از ایران برم به‌جز خانواده‌ام هیچ دوستی برای بدرقه‌‌م نمیاد.
مطمئنم اگه مشکل بزرگ یا حتی کوچکی داشته باشم روی مطلقا هیچ کدوم از آدمهای اطرافم نمی‌تونم حساب کنم.
می‌دونم که با هرکس که دست می‌دم بعدش باید انگشت‌هام رو بشمارم.
می‌دونم که هیچ سلام بی‌دریغی نمی‌شنوم.