امروز ی حس قشنگیو بعد از چند ماه تجربه کردم:)))

اون مواقعی ک بعد کلی اورثینک کردن به این پی میبرم ک هیچکس ارزششو نداره و همه چی و همه کس بچپم میشن رو دوست دارم

در همه حالتی یه عده هستن که از گوه بقیه تغذیه کنن،به اینا اهمیت ندین،اینا خودشونم تو کار خودشون موندن.

آرامشی که داره.

من حالم خوب نیست
هیچی روی مود نیست
ولی تو بیا پیشم فاصلمون دور نیست
چرا آشتیامون دیگ با یه بوس نیست....

فداسرت منم یکی مثه همه:,)

اگ نشه خاطراتی ک تو ذهنمون ساختیم رو زندگی کنیم چی؟