الرد على الشيخية
الشيخ ماجد الكاظمي

https://t.me/Arshvetashih/12947

استنباط الأقوال بين المنهج البرهانيّ والمنهج الذّوقيّ الغرائبيّ التزام طالب العلم بمنهج الاستدلال والابتعاد عن الذّوقيّات والاستئناس بالغرائب يوجب تقوية الطّرح العلميّ، أمّا إطلاق العنان للخيال نحو الأفكار الذوقيّة وانتهاج السّبل غير البرهانيّة فهذا يوجب…

https://t.me/gholow2/2008

https://t.me/mohammad_sanad_weakness/235

https://t.me/mohammad_sanad_weakness/208

معلوم نیست مقصود سند از ادعای این که امامان و رسولان «دون الله» نیستند، چیست؛ در حالی که قرآن عبادت آن‌ها را نیز عبادت من دون الله دانسته است:

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ (آل عمران : ۷۹)

وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَآ أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ (المائدة : ۱۱۶)

اتَّخَذُوٓا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓا إِلَّا لِيَعْبُدُوٓا إِلَٰهًا وَاحِدًا ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ (التوبة : ۳۱)

@NaqdMohammadSanad

این شیخ بیماردل به دنبال سست کردن ضروریات مذهب و شکستن سد غلو است. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْبَرْقِیِّ عَنْ أَبِی طَالِبٍ عَنْ سَدِیرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّ قَوْماً یَزْعُمُونَ أَنَّکُمْ…

Telegram

نقد محمد سند

وهنا يُلمّح هذا الرجل (وفي العتبة العلوية المقدسة) عن عقيدته بوجود أنبياء بعد رسول الله محمد صلى الله عليه وآله !

نقد یکی از محققان تاریخ: نقدی بر سخنان آقای سند: اینکه وقتی می‌گردیم و مطلبی را نمی‌یابیم، بگوییم: «پیدا نکردم» و نگوییم «نیست»، سخن بسیار درستی است که خیلی ها رعایت نمی‌کنند. احتیاط و دقت علمی نیز همین را اقتضا می‌کند. اما اینکه اگر کسی گفت «نیست»، مرتکب…

نقد یکی از محققان تاریخ:

نقدی بر سخنان آقای سند:

اینکه وقتی می‌گردیم و مطلبی را نمی‌یابیم، بگوییم: «پیدا نکردم» و نگوییم «نیست»، سخن بسیار درستی است که خیلی ها رعایت نمی‌کنند. احتیاط و دقت علمی نیز همین را اقتضا می‌کند.

اما اینکه اگر کسی گفت «نیست»، مرتکب گناه کبیرۀ دروغ شده، ادّعای غلطی است. به دو دلیل:
اولاً شما از کجا می دانید که هست؟ شاید حرف این آقا شانسی درست باشد و واقعاً جایی نباشد. در این صورت، دروغ نگفته.
ثانیاً بر فرض که در نسخه‌ای در استانبول یا مشهد یا جای دیگری بوده و من ندیدم و اشتباه کردم گفتم: «نیست». این‌که دروغ نیست. چون دروغ در جایی است که بدانی حقیقت چیست و خلاف آن را بگویی. یعنی خلاف اعتقادت بگویی. اگر حرفت خلاف واقع باشد و مطابق اعتقاد خودت باشد، «غلط» هست ولی «دروغ» نیست. (کما این‏که اگر حرفت مطابق با واقع باشد ولی مطابق اعتقادت نباشد، دروغ است. لذا خداوند منافقان را در شهادت به رسالت، دروغگو می خواند در حالی که حرفشان مطابق واقع است).

در بخش دوم هم حرف غلطی می‌زند. محققانی که می‌گویند فلان مطلب سند ندارد و یا در منابع معتبر نیست، در صدد تبرئه بنی امیه نیستند؛ بلکه فقط می‌گویند تاریخ را درست روایت کنید. الان مثلاً من بگویم: «معاویه هر شب یک شیعه را می‌کشت و بعد شام می‌خورد!». شما بگو این حرف سند ندارد. من بگویم: «تو طرفدار معاویه شدی؟ داری معاویه را تبرئه می کنی و…». روشن است که این سخن ادعای باطلی است.

جالب است که ایشان برای هر دو ادعای غلط خودش، قسم «بالله و والله» هم می خورد. گویا با این قسم‌‏ها مخاطب را مجاب می‌کند و دیگر نیازی به استدلال ندارد!
. با دیدن این کلیپ نظرم نسبت به ایشان سست شد.
ایشان با قسم جلاله، جمع کثیری از تاریخ پژوهان و محققان را متهم به دروغ گویی و دفاع از دشمنان اهل بیت کرد!

https://t.me/NaqdMohammadSanad/96