نیمی از اشتباهاتمان ناشی از این است که وقتی باید فکر کنیم  احساس می کنیم و وقتی که باید احساس کنیم فکر می‌کنیم.

هاروکی موراکامی

من متعلق به نسلی گمشده هستم و تنها در حضور کسانی که گمشده و تنها هستند راحت هستم.

اومبرتو اکو

چون شب درآید،
شاد شوم که مرا خلوتی بوَد بی‌تفرقه.

تذکرة‌ الاولیاء
عطار نیشابوری

آن روزها رفتند
آن روزهای جذبه و حیرت
آن روزهای خواب و بیداری
آن روزها هر سایه رازی داشت
هر جعبهٔ سربسته گنجی را نهان می‌کرد
هر گوشهٔ صندوقخانه، در سکوت ظهر،
گویی جهانی بود
هر کس ز تاریکی نمی‌ترسید
در چشم‌هایم قهرمانی بود...
فروغ‌ فرخزاد

بعضی‌وقت‌ها انگار غیرِارادی‌ست و من همه‌چیز را که مربوط به خودم است خراب می‌کنم.

شهرام شیدایی

چرا توقف کنم؟
راه از میان مویرگ‌های حیات می‌گذرد.
‌
فروغ فرخزاد

تير هوايی بی‌خطر
تو آسمان را كشتى!

روز به سختی از زيرِ در
از سوراخ كليدها به درون آمد

اگر دست من بود
به خورشيد مرخصی می‌دادم
به شب اضافه كار!

سيگاری روشن می‌كردم و با دود
از هواكش كافه بيرون می‌رفتم
مه مى شدم در خيابان‌ها
كه دست‌كم
اين همه گم‌شدن را
اتفاقى كنم

عزيز من
چگونه پيدايت كنم
وقتى به ياد نمى‌آورم
چگونه گُمت كرده‌ام؟

چقدر كلمات تنهايند
چقدر تاريكى آمده است
چقدر كلمات در تاريكى جا عوض مى‌كنند
چقدر طبيعت لاغر شده است

به چيزهايى در اتاق
كه چيزهايى هم نيستند
خيره مى شوم
و دل خوش مى كنم
به جيرجيرِ پرنده‌اى
كه در لولاى در گرفتار است!

گروس عبدالملکیان

امّا چگونه می‌توان رنجی ناشناختنی را که مانند ابر هر لحظه تغییر رنگ می‌دهد و همچون باد می‌چرخد، با کسی در میان نهاد؟

مادام بوواری
گوستاو فلوبر

زمانه‌ی سیاه سپری می‌شود، روشنایی بر آستانه ایستاده است، باران می‌نشیند، آسمان صاف خواهد شد، آرامش خواهد رسید و شوربختی‌ها پایان می‌گیرد. اما تا این همه در رسد، چه رنج‌ها که بر ما نخواهد رفت.

ترانه‌ی مارگریت اتریشی
استفان تسوایگ