40%

پس قرارمان این باشد که من هرگاه از حضور در کالبد لاغر خویش خسته شدم،‌ وجودم را رها کرده و به آغوش تو بریزم. خودم را رها کنم و بروم. تو مرا نگه‌دار، شاید روزی دلم خواست که برگردم.
†𝜶𝖗ұ𝜶𝖌ћ ✨

او بی‌مثال بود. تمامِ بیمِ سال من بود؛ بیمِ از رفتن، رها شدن، تنها ماندن و پوسیدن. ولی کنکاش می‌کردم با شخصی که در آینه جا مانده بود و گاهی با سایه‌هایی که بر دیوارهای اتاقم می‌ایستادند. ولیکن کاش تمام اشخاص در آینه او بودند و تمام سایه‌های روی دیوار،‌ سایه‌های او. اما من بیهوده بودم و رها شده و تنها مانده و پوسیده. در این اتاق همه‌چیز افسانه است،‌ او، عشق، حضور، گرما.
@bevaqtetanhaei 🕸

و آنگاه
آرام می‌گیرم
که در خلوت تاریکت
با گوش سپردن به آوازی
مرا یاد کنی.
@bevaqtetanhaei ✨

همه چیز آویزان است باران از ابر ماه از آسمان برگ از درخت اشک از پلک اعتماد از دل همه چیز آویزان است سرت را بالا بیاور نگاه کن من از سقف زمان آویزانم از سقف شب از سقف تنهایی از چاه دلتنگی از چشمان تو و گردنم از طناب تقصیر ها. †??ұ??ћ ?

زیر سقف خانه‌ی کناری مرگ نامش را در لای زخم های تن پیرزنی فلج‌ زمزمه می‌کند زمزمه‌ای همچون صدای برخورد ارّه با استخوان بدن زیر سقف سوراخ خرابه‌ی کناری زوزه های نحس ماده سگ حامله می‌آید دختر جوان و زیبایی در خانه‌ی رو به رو طناب دار بافته شده توسط عنکبوت…

گاهی فقط خودِ آدم است که برای خودش می‌ماند حرف هایش را می‌خورد تمام چیزهای گفتنی و ناگفتنی را پشت دنده هایش قایم می‌کند وقتی که شب از پلک هایش آویزان است و در ساعاتی که تیرگی شب پشت پلک هایش غلیظ تر است منتظر می‌ماند تا خورشید ذره های از دست رفته‌اش را پس…

ما شروع یک حادثه بودیم حادثه‌ی عشق در شبی داغ و تابستانی شروع ما از انتهای شهوتی دوطرفه بود پایان ما شهوتی برعکس است توحشی تاریک ما واژه های خالی از زیستن‌ایم عفونتی برجای مانده بر زمینی که زیسته‌ایم ما من و خونِ در رگ هایم دست هایم و قلب سنگین شده با اندوه…

ما شروع یک حادثه بودیم
حادثه‌ی عشق
در شبی داغ و تابستانی
شروع ما
از انتهای شهوتی دوطرفه بود
پایان ما
شهوتی برعکس است
توحشی تاریک
ما واژه های خالی از زیستن‌ایم
عفونتی برجای مانده بر زمینی که زیسته‌ایم
ما
من و خونِ در رگ هایم
دست هایم و قلب سنگین شده با اندوه هایم
ما
شروع یک حادثه‌ایم
من و قلم نگرانِ در دست راستم.
†??ұ??ћ ?

کار های کتاب هم داره میشه دیگه، یه چند ماهی زمان می‌بره. اینجا ایرانه و همیشه باید درگیر گرفتن انواع و اقسام مجوزها و گیر و گورا باشیم.