حتی شیرازم جواب نیست. کلا خانواده کنسله. من باید از این استان نفرین شده فاصله بگیرم. دست اینا نباید به من برسه. نمیخوام آخرهفته ها خاله زنگ بزنه بگه نمیای؟ میخوام اصلا تصور نکنن قراره دیگه منو ببین. دوری و دوستی.

حتی شیرازم جواب نیست. کلا خانواده کنسله. من باید از این استان نفرین شده فاصله بگیرم. دست اینا نباید به من برسه. نمیخوام آخرهفته ها خاله زنگ بزنه بگه نمیای؟ میخوام اصلا تصور نکنن قراره دیگه منو ببین. دوری و دوستی.

چرا یه بودجه ‌برای خرج و مخارج سلامت روان کنکوریا در نظر گرفته نمیشه؟

این‌ روزها فقط دارم تلاش می‌کنم یه کوچولو اضافه بر چیزی باشم که ازم‌ انتظار میره. اضافه بر تلاش برای زنده موندنم تا غرق نشم. امیدوارم این یه کوچولو یه کوچولو چیز بزرگتری بشه.

امروز خیال کردم. رویاهای سبز و سفید و آبی توی دیگ پیرزن جادوگر چرخیدن و چرخیدن و چرخیدن و یهو همه چیز رو یه جا باهم بلعیدن. برای همینه که حالا کل وجودم تمنای بارون داره، تمنای آسمون سفید ابری و سبز، تمنای سبزی تازه درخت پرتقال و اصلا برای همینه که نوای سه تار رو باران کردم و تنم رو خاک. هرچی بیشتر نم می‌خوره، بیشتر بلعیده میشم.

یه ماهه اینجا چیزی ننوشتم.‌ اصلا نفهمیدم زمان چطور گذشته.

دلم نیومد لالاییمو برای خودم نگه دارم.