کمرم و حس نمیکنم.

بدن درد واقعا بده.

به معنای واقعی کلمه دارم میشکنم.

پارت اول رو چک کنید.

امشب استویک نجاتم داد،اونم دوبار!

دلم میخواد تمام درک و شعور و احساس و اهمیت به بقیه رو ببوسم بزارم کنار،از این پس فقط نق بزنم غر بزنم به خودم توجه کنم و بقیه رو با کارها و رفتارهام دیوانه کنم.دقیقا مثل پرنسسی که دنیا رو فقط تا نوک بینی خودش میبینه!

یچیزی که بهم ثابت شده اینه که وقتی پیش غزل هستم اون حنانه‌ی شاد و خندونی که راحت احساساتش رو بروز میداد و پرانرژی بود خودش رو نشون میده،وجود داره و ابراز وجود میکنه و میخواد دوباره برگرده و خودی نشون بده اما همین که یذره خودش رو نشون میده فضا و اطرافیان یکاری میکنن که تصمیم بگیره برگرده همونجایی که تمام این مدت بوده و باز اون ساید آروم و خنثی رو نشون بده.

امروز دوبار گل دیدم،من گل میخوام..

خانومه تو مترو یه دسته‌گل بزرگ لیلیوم دستش بود چشمم و گرفت،ازش اجازه گرفتم از گلش عکس بگیرم و واقعا رایحه قشنگی داشتن؛)

اون‌هایی که فیلم‌های مارول رو دیدن میدونن منظورم چیه.