تُولِجُ الَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي الَّيْلِۘ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّۘ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَٓاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
“Geceyi gündüze katar, gündüzü de geceye katarsın. Ölüden diriyi, diriden ölüyü çıkarırsın. Dilediğini hesapsız/sınırsız rızıklandırırsın.”
(3/Âl-i İmran, 27)
Ve yine gecelere kalmıştım. Zifiri karanlığın esaretiydim yine. Ey geceyi gündüze katan rabbim benide geceyle beraber gündüzüne kat. Bu karanlıkta senden ve göz yaşlarımın sahibi olan yastığımdan başka kimsem yok. Belkide hüznüme ortak olan bu yastıktan başımı kaldıramayacaktım. Gözlerim bu geceden sonra ne gecelerini ne de gündüzlerini birdaha tefekkür edemiyek belkide. Ya rab ruhumu en aciz halimde iken benden alma .Gözlerimi yalnızca secdede iken sana teslim ediyorum. Benide hesapsız bir sekilde böyle rızıklandır.✍️. (Kardeşimin gönlünden kısa bir kesit)