یکی امروز برام حرف میزد می گفت توی دل اتفاقات غزه هم غم هست هم شادی .

غم داستان اونجاست زن و بچه زیر موشک باران اسقاطیل دارن شهید میشن?? حمله وحشی اسقاطیل هر روز داره سنگین تر میشه .

شادی داستان اونجاست چهره واقعیه رژیم غاصب برای جهان روشن شد، وجدان جهانیان در حال بیدار شدنه ، مثلا دانشگاه هاروارد که همشون از دانشجوهای نور چشمی سناتورها هستن وسط دانشگاه اعتراض میذارن، کشورهای مختلف اعتراض میکنن به کشتار زن و بچه .

شادی داستان اونجاست که چندین ساله داریم از مظلوم حمایت می کنیم و میگیم مرگ بر اسقاطیل ظالم ، تازه وجدان جهانیان و مردم فهمیده چرا مرگ بر اسقاطیل .

t.me/parse_andisheh

#پیام_مخاطب

نقد و سوال کردن و اون مطالبی که میگذارید، همش بجاست و درست اما از اینور قضیه تقریبا حرفی زده نمیشه.
بخوام درصدی بگم، ۸۰ درصد نقد و سوال و اشاره به تصمیمات یا حرکتها و یا مشکلات هست و فقط ۲۰ درصد مطالبتون "امید" توش دیده میشه.

رسانه به تو این فکر رو میده که یه بلاگر که از صبح تا شب تو کافه‌ست و هزار و یک‌ بخش خوب زندگیش رو میکنه تو چشم آدم‌هایی که هزار و یک مشکل دارن، آدم موفق و تاثیر گذاریه‌ و باید دنبالش کنی! ولی من فکر میکنم یه پرستار که در طول یک دقیقه هزاران بار اضطراب یقه‌ش رو میگیره و جلوی بیمارها که بدخلقی میکنن خودش رو حفظ میکنه، یه معلم که بی‌منت سفره‌ی محبتش رو برای دانش‌آموزهاش‌ پهن میکنه و چندین برابر حقوق کمی که میگیره براشون دلسوزی میکنه، یه راننده تاکسی که به هر صد نفر مسافرش لبخند میزنه و اون کارمند اداره‌ که سعی میکنه کار مردم رو راه بندازه، اون پلیسی که حواسش به کارش هست و رشوه نمیگیره و ....

این‌ها آدم‌های مهم این جامعه‌ هستن!

?موسوی

t.me/parse_andisheh