من حقیقتا نیاز دارم یه مدت تبدیل به یه گوسفندی بشم که تو مزرعه های آفتابی زیر سایه درختا با خیال راحت علف میخوره و میچره و با سگ گله لاس میزنه. چیه این زندگی آخه اه

اگه یجوری بشه که نتونیم بریم مسافرت تنها کاری که میتونم بکنم خودکشیه.

اگه پیشم بودی انقد محکم بغلت میکردم که استخونای دوتامون بشکنه و قلبامون برسن به هم.

یادتونه ۱۰۰ تا شده بودیم؟
هاها. حالا ۶۰ تا شدیم. اصلا فشار نمیخورم. اصلا.

من بلد نیستم ابراز علاقه کنم.
وگرنه اگه می‌فهمیدی چقدر دوستت دارم
موهات می‌ریخت.

من همونی ام که یهو بیست تا پیام می‌فرسته و تو دوتا پیام جواب میگیره???‍??

بابا یه چهارشنبه سوریه دیگه انقد وحشی بازی در نیارید اه.

تروخدا واسه یبارم که شده، بهم بگو چون با منی حالت خوبه، بگو تا منو داری غم نداری، بگو وقتی من هستم کمتر بدبختیات یادت میاد.
انقد جلوم از گذشته نگو، از آدمای دیگه نگو، من خستم از گذشته، از آدما، از دلتنگی، از فکر کردن، از غصه خوردن، از حسودی کردن، از همه چی خستم
تروخدا وقتی من دارم سعی میکنم از آدمای قبلی بکشم بیرون توام بکش بیرون. نه اینکه هم خودتو هم منو بگا بدی با حرف زدن راجبشون.
تروخدا یکم بفهم اینا رو. تروخدا الان تو دلت نگو این چرا سر همچین چیزایی ناراحت میشه. تروخدا به خودت بگیر. تروخدا یکم به منم فکر کن. تروخدا انقد راحت قید منو نزن. تروخدا انقد بهم حس به درد نخور بودن و آویزون بودن نده. تروخدا...

چرا بقیه بدون ما میتونن ولی ما بدون اونا نمیتونیم؟ وا

دلم واسه چیزای کوچیکی که خوشحالم میکردن تنگ شده